Επιθετικός σκύλος

Discussion in 'Απορίες' started by Strayshelp, Sep 29, 2007.

  1. aristea

    aristea Active Member

    Δεν συμφωνώ απλά μαζί σου αλλά είμαι σίγουρη ότι έτσι έγινε. Το δήλωσα από την αρχή. Επιπλέον πιστέυω ότι δεν τα ξέρουμε όλα.

    Joan μπράβο σου πάντως που προσπάθησες εγώ δεν θα πλησίαζα το ομολογώ.

    Αναγνωρίζω την προσπάθεια της, δεν μπορώ να φανταστώ τι θα γινόταν εαν το είχε αφήσει στο δρόμο.
  2. fwteinh

    fwteinh New Member

    ρε παιδια μην στεκεστε με το οπλο ετοιμοι να κατηγορησετε!η μαριαννα μας εχει αναλυσει ποσο εχει προσπαθησει με το σκυλο της και δε νομιζω οτι τωρα χαιρεται που αναγκαστηκε να τον κοιμισει!!ειμαι σιγουρη οτι ποναει τωρα και πρεπει να το σεβαστουμε αυτο
  3. ROTTIE

    ROTTIE New Member

    Κατερίνα, εμείς είμαστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι για τα ζώα που εξημερώνουμε! Κανένας άλλος!
    Οι άνθρωποι αυτοί αντί να μάθουν από το λάθη τους έσπευσαν να αντικαταστήσουν το σκυλί που θανάτωσαν (έτσι κι αλλιώς ήταν αναλώσιμο) με ένα καινούργιο κουτάβι με το οποίο η Μαριάννα ΠΑΛΙ δεν μπορεί να ασχοληθεί… Τουλάχιστον όχι…ακόμα (αναρωτιέμαι: Πότε..?)!
    Το γεγονός ότι το κουτάβι χρειάζεται ατελείωτες ώρες ενασχόλησης μαζί του για παιχνίδι, προεκπαίδευση και κοινωνικοποίηση είναι «ψιλά» γράμματα… :(

    Ας μου εξηγήσει κάποιος λοιπόν:
    1. Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας?
    2. Πως μπορούμε εμείς από αυτό το βήμα που ευγενώς μας παραχωρείται, να προάγουμε την υπεύθυνη ζωοφιλία?
  4. joan

    joan New Member

    Σκεφτείτε λιγάκι ότι κάποια σκυλιά γεννιούνται με αυτό το ένστικτο. Είναι στο χέρι μας όμως να το καταλαγιάσουμε. Αλλά πρέπει να ξέρουμε πως. Όποιος δεν είχε ποτέ σχέση με επιθετικό σκυλί στη ζωή του δεν μπορεί να καταλάβει πως είναι όλη αυτη η κατάσταση.
  5. joan

    joan New Member

    Rottie δεν μπορείς να ξέρεις πόσο πολύ είχε ασχοληθεί η Μαριάννα με το σκυλί. Καλό είναι λοιπόν αν δεν γνωρίζουμε να μην κρίνουμε ανθρώπους.

    Επίσης εγώ έχω επιθετικό σκυλί, ευτυχώς όχι με ανθρώπους και έχω περάσει κι εγώ δεν ξέρω τι για να τον συνεφέρω. Και έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Δεν ξέρεις τι είναι να βγαίνεις σαν τον κλέφτη για βόλτα, να φοβάσαι μην σου εμφανιστεί κανα μικράκι σκυλάκι μπροστά, να κοντεύεις να τρακάρεις γιατι έχει αφηνιάσει ο σκύλος επειδή είδε άλλο σκυλί ή γάτα κτλ. Αυτό είναι ελάχιστο σε αυτά που πέρναγε η Μαριάννα.

    Όσο για το άλλο σκυλί, η κόρη της ζήτησε άλλο. Και πίστεψε με, το κοινωνικοποιεί άριστα. Δεν μιλάμε για 5 χρονών κοριτσάκι.

    Ωραία κρίνουμε τους άλλους, τους εαυτούς μας αναρωτιέμαι τους κρίνουμε ποτέ?
  6. fwteinh

    fwteinh New Member

    rottie η μαριαννα μπορει πριν παρουν το σκυλο το μικρο να ξεκαθαρισε στην κορη της οτι δε μπορει να ασχοληθει και να πηρε η κορη την ευθυνη πανω της και να ειναι και σε θεση να το κανει!
  7. gikkat

    gikkat New Member

    :smt023

    και φυσικά η Ιωάννα δεν αναφέρεται σε επιθετικότητα τύπου "η σκύλα μου, δε γουστάρει ορισμένα θηλυκά"... αυτά είναι ψιλά γράμματα...
  8. gikkat

    gikkat New Member

    με τη λογική σου ούτε εγώ, ούτε κανένας από εμάς μετά τα λάθη που σίγουρα είχαμε κάνει με τα πρώτα σκυλιά μας δεν έπρεπε να αποκτήσουμε ποτέ ξανά σκύλο...

    όσο για το "πάλι" το οποίο μάλιστα και τονίζεις το θεωρώ άτοπο για το συγκεκριμένο άτομο, ας μη γενικεύουμε καταστάσεις, δεν είναι όλα ή άσπρα ή μαύρα!!!
  9. Sofia

    Sofia New Member

    Εχω διαβασει για σκυλια που γεννηθηκαν επιθετικα,και μετα απο επισκεψεις σε εκπαιδευτες,συμπεριφεριολογους και κτηνιατρους οι αποφασεις ολων ηταν ευθανασια.Και οι δυο περιπτωσεις ηταν 5,5μηνων και 7 μηνων
    Οταν το πρωτοακουσα δεν το πιστευα να βγαινει αποφαση ευθανασιας για τοσο μικρα κουταβια,αλλα εκτροφεας μου εξηγησε οτι ειναι σπανια περιπτωση και ομως συμβαινει,και οτι ενας καλος εκπαιδευτης-συμπεριφεριολογος καταλαβαινει αν το σκυλι μπορει να διορθωθει ετσι ωστε να του εχουν εμπιστοσυνη στην υπολοιπη ζωη του.
  10. ROTTIE

    ROTTIE New Member

    :? :? :?

    Και ξαναλέω:
    Ας μου εξηγήσει κάποιος λοιπόν:
    1. Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας?
    2. Πως μπορούμε εμείς από αυτό το βήμα που ευγενώς μας παραχωρείται, να προάγουμε την υπεύθυνη ζωοφιλία?
  11. aggeliki

    aggeliki New Member

    η αληθεια ειναι οτι και εγω εχω αυτην την απορια. :?
  12. joan

    joan New Member

    Εγώ δεν μπορώ να είμαι τόσο ειδική, αλλά από όσα μου είπε η Μαριάννα πιστεύω ότι προυπήρχε η επιθετικότητα. Δεν μπορώ να ξέρω αν θα υπήρχε μεγάλη βελτίωση ή απλά θα κάναμε κάποιες πατέντες για να περιοριζόταν κάπως χωρίς να είναι δεμένος.
  13. gikkat

    gikkat New Member

    μην κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε για να καταλήξουμε στα δικά μας συμπεράσματα...

    Είναι προφανές ότι στο πρώτο post που παραθέτει η Rottie και στο οποίο η Ιωάννα αναφέρεται στην κόρη η οποία έκανε λάθη εννοεί ότι έκανε λάθη με το συγκεκριμένο σκυλί το οποίο είχε πλέον φτάσει σε σημείο να φοβάται (αν θυμάμαι καλά είχε δαγκώσει και την ίδια)... Ο φόβος καλώς ή κακώς είναι ένα συναίσθημα που δύσκολα κάποιος αντιμετωπίζει είτε πρόκειται για τετράποδο είτε για δίποδο...

    Το άλλο post που αναφέρεται στο νέο κουτάβι το οποίο και το κορίτσι προφανώς και δεν φοβάται και του αφιερώνει χρόνο...

    Αν τα πράγματα τα δω "γκρι" καταλήγω στο να παρακολουθώ την ιστορία μιας οικογένειας που αγάπησε πολύ το σκύλο της έκανε τα πάντα για να τον βοηθήσει αλλά κατέληξαν να πάρουν μια απόφαση για το καλό όλων (και κατά τη δική μου άποψη και του σκύλου) η οποία τους έχει στενοχωρήσει αφάνταστα...

    Επιπλέον, αν δεν το αγαπούσαν και δεν αγαπούσαν τα ζώα, μετά από αυτό που τους έτυχε με το συγκεκριμένο σκύλο, εκτός του ότι θα τον είχαν προ πολλού παρατήσει, δεν θα ρίσκαραν να πάρουν ξανά νέο...

    Τώρα η κριτική όπως "πήραν πολύ σύντομα σκύλο" κλπ. δεν πιστεύω ότι είναι κατακριτέο, ο κάθε άνθρωπος έχει δικούς του μηχανισμούς άμυνας απέναντι στο χαμό του αγαπημένου του φίλου... Άλλοι θέλουν χρόνο άλλοι με το να μένουν μόνοι απλά δυσκολεύονται χειρότερα...

    Είμαι σίγουρη ότι η Μαριάννα και θα αφιερώσει άπειρο χρόνο στο κουτάβι και δεν θα κάνει τα ίδια λάθη που έκανε με το προηγούμενο...


    ps. γράφω ανακατεμένες σκέψεις γιατί έχω δουλειά, αν δε βγάζετε άκρη ενημερώστε με :wink:
  14. joan

    joan New Member

    Στις κόρες είχε ορμήξει ο σκύλος και γι αυτο τον φοβόντουσαν. Δεν του είχαν φερθεί ποτέ άσχημα αλλά απλά δεν γνώριζαν πως να συμπεριφερθούν σε ένα τέτοιο σκυλί.

    Και για να εξηγήσω κάποια πράγματα μιλάμε για ηλικίες 15-17 χρονών περίπου. Μπορούν να φροντίσουν ένα κουτάβι. Όχι όμως να φροντίσουν έναν προβληματικό ενήλικο σκύλο. Επίσης, η μικρή κόρη το ήθελε. Και τέλος, δεν το ζητήσαν, τους το φέρανε.

    Εγώ πάλι απορώ Rottie πως εσύ μπορείς να προάγεις την υπεύθυνη ζωοφιλία? Λύσε μου την απορία, ποιό ήταν το σωστό, να κατασπαράξει και άλλους ανθρώπους? Αυτό είναι υπεύθυνη ζωοφιλία? Ή να βλέπει σκυλί ο κόσμος και να το βάζει στα πόδια? Το προσπάθησε με αυτό το σκυλί με νύχια και με δόντια και δεν τα κατάφερε. Για πες, τι θα έκανες εσύ? Σου εύχομαι πραγματικά να μην φτάσεις σε τέτοιο σημείο ποτέ.
  15. Sofia

    Sofia New Member

    Νομιζω οτι αυτη που παρθηκε ηταν η καλυτερη αποφαση και για την οικογενεια αλλα περισσοτερο για το σκυλι που πιστευω οτι βασανιζονταν οπως βασανιζεται καθε επιθετικο σκυλι

    Το 99% των οικογενειων που θα ειχε αναλογο προβλημα,θα παρατουσε το σκυλι στο δρομο,κι ομως αυτη η γυναικα το παλεψε

    Αν πρεπει να βγαλουμε ενα ηθικο διδαγμα ειναι να μην τα παραταμε ακομα και αν εχουμε το πιο δυσκολο προβλημα.Θα κατηγορησω αυτη την οικογενεια που ακομα και οταν ειχε φτασει στην σκεψη της ευθανασιας,ακομα και τοτε εδωσε αλλη μια ευκαιρια να δει εκπαιδευτης το σκυλι?
    Μακαρι κανεις να μην βρεθει σε αυτη την θεση :?
  16. Marin

    Marin Moderator


    Πάντως η δική μου γνώμη, είναι ότι υπάρχουν πάντα δύο όψεις. Από τη μία υπάρχουν τα ζώα που γεννιούνται με πρόβλημα ή μια μέρα τους δημιουργείται το πρόβλημα για κάποιο λόγο και πρέπει να δουλευτούν με απίστευτη υπομονή, η οποία όμως δεν έχει ζυγαριά. Ο καθένας μπορεί να έχει άλλα όρια και από τη στιγμή που κάποιος το έχει προσπαθήσει, οφείλουμε να το δεχτούμε. Όχι να το σεβαστούμε, αλλά να το δεχτούμε.

    Από την άλλη σκέφτεσαι ότι ένα ζώο πέθανε θλιμμένο. Και αυτό είναι το χειρότερο. Αλλά έχω δει και άλλες περιπτώσεις αντίστοιχες, που έπρεπε να γίνει ευθανασία γιατί το ζώο είχε πρόβλημα και δεν υπήρχε όντως σωτηρία και το ξέρω αυτό γιατί τυχαίνει κάποια να ήταν κοντινοί σε μένα άνθρωποι και γνωρίζω τη ζωοφιλία τους, την υπομονή τους και τη προσπάθεια που έγινε.

    Απλά είναι κάποια πράγματα που πρέπει να τα πάρουμε απόφαση ότι θα συμβαίνουν και με υπομονή να προχωράμε.

    Για παράδειγμα όταν είχα διαβάσει ότι σκοπεύεις να κάνεις ευθανασία στο σκύλο σου λόγω της επιθετικότητας του μετά από ένα συμβάν, ήμουν σίγουρη ότι θα επανέλθει, γιατί έχω ζήσει και εγώ αντίστοιχη ιστορία με το ένα από τα σκυλιά μου. Αν και είχα αγχωθεί και στεναχωρηθεί ιδιαίτερα, γιατί το λυπόμουν να πεθάνει λόγω λάθος διάγνωσης.

    Φυσικά εσύ το χειρίστηκες σωστά και δεν έκανες ευθανασία αλλά περισσότερη υπομονή. Είχες όμως φτάσει και εσύ σε οριακό σημείο, όμως κάποιος άλλος μπορεί να έχει βιώσει άλλες καταστάσεις που απλά να τον οδηγούν στη σκέψη ότι "δεν υπάρχει λύση".

    Μαρίνα
  17. aristea

    aristea Active Member

    Προφανώς δεν μιλάμε για συνιθισμένη περίπτωση.Εαν και εφόσον το σκυλί γεννήθηκε έτσι. Δεν θέλω να φανώ απόλυτη στο κάτω -κάτω δεν την ξέρω τη Μαριάννα αλλά κάτι δεν μου αρέσει σε αυτό το στόρυ. Ειδικά όταν έγραψε για την ασφάλεια που είχε στο σκύλο.
    Τουλάχιστον δείχνει ότι προσπάθησε.
    Αυτό που εγώ έχω προσκομίσει είναι να μην εμπιστευόμαστε τα ζώα μας στον οποιοδήποτε δηλώνει εκπαιδευτής. Να το ψάχνουμε πιο πολύ, να μην δεχόμαστε ελαφρια την καρδία τη βία ως μέσον χειραγώγησης. Προσωπικά είμαι αντίθετη στις επιθετικές τακτικές απέναντι στα ζώα . Τους καλλιεργούν την όποια επιθετικότητα αντί να την καταλαγιάσουν.
    'Εχω ακριβώς την ίδια εμπειρία με σκύλο φίλης.Εκπαιδεύτηκε τόσο άσχημα που έγινε killer.Η κοπέλα όταν τον πήρε από τον εκπαιδευτή τρελλάθηκε απο το αποτέλεσμα. Κατάφερε να τον συνεφέρει αρκετά με κόπο και πολύ υπομονή και τον έχει υπό έλεγχο αλλά παραμένει ένα επικίνδυνο σκυλί για τους άλλους.
    Να σας πω ότι η α επαφή μου με εκπαιδευτή ήταν η χειρότερη. Ηθελε να βάλει κολάρο στο μπιγκλόνι 4 μηνών τότε γιατί είναι λέει πεισματάρικα και πρέπει να του σπάσει τον "τσαμπουκά".
    Να μην σχολιάσω παραπέρα.
  18. matilda

    matilda New Member

    Η περίπτωση αυτή έδειχνε από την αρχή ότι είναι δύσκολη. Και οκ αν είσαι μόνος σου χωρίς παιδιά μπορείς να πάρεις το ρίσκο και να προσπαθήσεις ξανά και ξανά. ¨Οταν όμως υπάρχουν παιδιά στο σπίτι η κατάσταση περιπλέκεται. Δεν μιλάω γενικά αλλά για την συγκεκριμένη περίπτωση μην παρεξηγηθώ.

    Όταν η συχνότητα και ο βαθμός των επιθέσεων ξεφεύγει από τον έλεγχο τότε νομίζω ότι προέχει η ασφάλεια των μελών της οικογένειας. Και όταν φτάνεις να φοβάσαι τον σκύλο σου τι ποιότητα ζωής μπορείς να του προσφέρεις αλλά και τι ποιότητα ζωής μπορείς να έχεις εσύ? Την κοπέλα με τον σκύλο δεν την ξέρω αλλά ξέρω και νομίζω όλοι ξέρουμε την Joan και τις απόψεις της. Εφόσον η ίδια συναίνεσε στην απόφαση, της έχω εμπιστοσύνη. γιατί ξέρω ότι θα έκανε τα πάντα αν μπορούσε να υπάρξει άμεση βελτίωση.

    Δυστυχώς υπάρχουν περιπτώσεις (ελάχιστες αλλά υπάρχουν) που η πιο σωστή απόφαση είναι η πιο δύσκολη.
  19. ROTTIE

    ROTTIE New Member

    Δεν βλέπω πουθενά να τίθεται ζήτημα λάθους του ιδιοκτήτη και τελικά αναρωτιέμαι ποιο είναι το ζητούμενο…
    Να εξακολουθούμε να χρεώνουμε τα λάθη μας σε ένα ζώο που καταδικάστηκε σε θάνατο λόγω άγνοιας ή να αναλάβουμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί?

    Όταν έθεσα ζήτημα «ηθικού διδάγματος», δεν είχα σκοπό να υποβιβάσω και να ευτελίσω την τραγική αυτή ιστορία σε μια ακόμη στείρα προσωπική αντιπαράθεση. Το έθεσα για να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας πως ένα σκυλί δεν είναι το γούνινο αποκούμπι της περίσσιας μας τρυφερότητας αλλά ένα ζώο με δυνατά ένστικτα και αγελαία συμπεριφορά.

    Το βασικό λάθος που κάνουν πολλοί ιδιοκτήτες κατοικίδιου, είναι πως προσπαθούν να ερμηνεύσουν την συμπεριφορά των ζώων τους με βάση ανθρώπινα κριτήρια ξεκινώντας λάθος, ακολουθώντας λάθος πορεία και καταλήγοντας λάθος.

    Υπεύθυνη φιλοζωία σημαίνει πρώτα απ’ όλα διάβασμα, ενημέρωση και πλήρη ανάληψη των ευθυνών που προκύπτουν από την υιοθεσία ενός ζώου.
    Το εύκολο είναι να παραστήσουμε το Θεό αποφασίζοντας για τη ζωή και το θάνατο του ζώου μας.
    Το δύσκολο είναι να παραστήσουμε το ζώο για να καταλάβουμε και να ερμηνεύσουμε σωστά την συμπεριφορά του ζώου μας.
  20. Marin

    Marin Moderator

    Συμφωνώ σε όλα όσα λες. Και ότι έγραψα δεν είχε να κάνει με προσωπική αντιπαράθεση, απλά ίσως με την άλλη όψη του νομίσματος.

    Μαρίνα

Share This Page