Η καρδούλα τους κι εμείς...

Discussion in 'Εδώ ζαλίζουμε τους κτηνιατρους...' started by argy, Oct 22, 2007.

  1. argy

    argy New Member

    Πιστεύω ότι είναι πλέον πολύ αργά που γράφω εδώ αλλά ήταν η τελευταία μου προσπάθεια να κάνω ότι μπορώ για το μικρό μου κοριτσάκι. Από τη μία το έκανα με την ελπίδα ότι ίσως κάτι βρω για να την κάνω καλά και από την άλλη όποιος το διαβάσει να μπορέσει να σώσει το δικό του ‘παιδάκι’ πριν είναι εντελώς αργά. Το κοριτσάκι μου λοιπόν είναι ένα κανίς γκριφόν περίπου 11 χρονών με διάγνωση καρδιάς που έγινε μες την εβδομάδα. Εμφανή σημάδια ή συμπτώματα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά δεν είχε γιατί όλα μέχρι τελευταία στιγμή πήγαιναν καλά. Πρώτο σημάδι που δεν πρέπει να παραβλέψει κανείς είναι ο βήχας. Το καλοκαίρι που μας πέρασε εμφάνισε αυτό το σημάδι αλλά δεν του δώσαμε τελικά τη ιδιαίτερη σημασία που του χρειαζότανε. Δεν λέω την πήγαμε στο κτηνίατρο την ακροάστηκε αλλά τα βρήκε όλα φυσιολογικά. Μας επισήμανε βέβαια ότι αν ο βήχας ήταν έντονος κατά τις βραδινές ώρες θα έπρεπε να μας ανησυχήσει γιατί κάποιο πρόβλημα μπορεί να είχε στην καρδιά της. Τα βράδια όμως κυλούσαν ήρεμα και μας καθησύχασε δυστυχώς για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι στιγμές όμως που τα βάζω με τον εαυτό μου γι’ αυτήν την αδράνεια. Γιατί να μην το ψάξω περισσότερο? Γιατί να μην ρωτήσω παραπέρα? Γιατί? Θα μπορούσα να ρωτήσω και άλλο κτηνίατρο θα μου πείτε, αλλά ήμουν αρκετά ευχαριστημένος και σίγουρος με αυτόν που είχα.
    Ο χρόνος περνούσε , αλλά περνούσε αντίστροφα για εκείνη, ο βήχας είχε ελαττωθεί και όλα έδειχναν εντελώς φυσιολογικά. Ήταν όμως η περίοδος ησυχίας πριν την μεγάλη μπόρα. Από την περασμένη Παρασκευή το βράδυ κάτι άρχισε να φαίνεται ότι δεν πάει καλά. Η αναπνοή της άρχισε να γίνεται λίγο πιο γρήγορη και έντονη λες και έκλαιγε, η καρδούλα της χτυπούσε αρκετά δυνατά και γρήγορα λες και ήταν έτοιμη να σπάσει, αλλά όλα αυτά κάποιες στιγμές ηρεμούσαν. Δευτέρα λοιπόν επίσκεψη στον κτηνίατρο. Η πρώτη ακρόαση έδειξε κατευθείαν κάποιο πρόβλημα. Έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις αίματος αλλά απέμενε ο υπέρηχος που έγινε την Πέμπτη. Οι εξετάσεις βγήκαν καλές (λίγο αυξημένα τα λευκά αλλά όχι τόσο ανησυχητικά) αλλά ο υπέρηχος ήταν το τελεσίγραφο. ‘Πρόβλημα στην βαλβίδα…’( θα μπορούσα να σας γράψω την διάγνωση αλλά δεν νομίζω να έχει πλέον σημασία)’…κάποιες χορδές έχουνε σπάσει….έχει διογκωθεί η καρδιά της…έχει μεγάλη διαφυγή….υπάρχει και λίγο υγρό στο πνεύμονα λόγω μη καλής λειτουργίας της καρδιάς….όσο αντέξει….’ Λόγια που τρυπάνε τα τύμπανα όταν δεν θέλεις να τα ακούσεις, πόσο μάλλον για το κοριτσάκι σου. Ακολούθησε φαρμακευτική αγωγή (Vasotop) σχετικές οδηγίες για την διατροφή της και τέλος. Δεν πρέπει να τελειώσει όμως εδώ. Μου έχει προσφέρει τόσα πολλά όσα χρόνια την έχω κοντά μου. Κάτι πρέπει να κάνω και εγώ για εκείνη, κάτι για να ανταποδώσω την αγάπη που μου έχει προσφέρει χωρίς ανταλλάγματα. Το μόνο που μπορώ να της προσφέρω αυτές της μέρες είναι η φροντίδα μου αλλά δεν μου είναι αρκετό να της το ξεπληρώσω. Όταν καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά με την αναπνοούλα και την καρδούλα της την βάζω πάνω στο στέρνο μου, ηρεμεί και κοιμάται. Γιατί να ταλαιπωρείται Θεέ μου?
    Έχει αρχίζει και δεν τρώει καλά και δεν παίζει αλλά το χειρότερο είναι όταν αναπνέει με δυσκολία που με κοιτάζει μες στα μάτια σαν να περιμένει να την κάνω καλά. ‘Δεν μπορώ κοπέλα μου…αλλά να ξέρεις ότι πάντα σε αγαπούσα….και δεν θα πάψω ποτέ να το κάνω’
    Και ‘σεις μην πάψετε ποτέ να τα αγαπάτε και να τα φροντίζεται, μας προσφέρουν τόσα πολλά για να αδιαφορούμε γι’ αυτά. Να τους το λέτε ότι τα αγαπάτε, μπορεί να μην το καταλαβαίνουν σαν λόγια αλλά το σίγουρο είναι ότι το καταλαβαίνουν βαθιά μες την καρδιά τους……………

    Υ.Γ. Κάποιοι μπορεί να θεωρήσουν ότι ξεπερνώ τα όρια της αγάπης μας πρός τα ζώα, ας είναι, εγώ πάντως δεν το έχω μετανιώσει..
  2. argy

    argy New Member

    Και η ιστορία συνεχίζεται

    Η ταλαιπωρία της όμως δεν σταμάτησε εδώ δυστυχώς. Κυριακή εχθές και από το πρωί η δυσφορία άρχισε να γίνεται εντονότερη, η αγωνία και ο φόβος στα μάτια της ακόμα μεγαλύτερα και μια γλωσσίτσα που αρχίζει σιγά-σιγά να γίνεται άσπρη. Κάτι πρέπει να γίνει, αλλά τι? Το ψάξιμο μας οδήγησε σε ένα νοσοκομείο, πήγαμε εκεί. Ένα νοσοκομείο όμορφο, υπερσύγχρονο… σανίδα σωτηρίας. Οξυγόνο η πρώτη λέξη, εξετάσεις η δεύτερη, Lasix η τρίτη, περνούσαν τόσο μουντά από τα αυτιά μου όσο την κρατούσα αγκαλιά για να τις κρατώ το οξυγόνο. Συνέχιζαν όμως δεν σταματούσαν. Θα χρειαστούν και πάλι ακτινογραφίες ήταν η τελευταία ώσπου άρχισαν να βγαίνουν οι πρώτες διαγνώσεις. Έχει πέσει ο αιματοκρίτης από 36 σε 26 μέσα σε μόλις 5 μέρες, η βαλβίδα στην καρδούλα της είναι κατεστραμμένη, αυτό που φαίνεται στην παλιά ακτινογραφία δεν είναι υγρό αλλά μπορεί μυκητίαση αλλά και ‘ίσως’ καρκίνος. Μικρές λέξεις, μεγάλες μαχαιριές. Και όλα αυτά για ένα μικρό άκακο πλάσμα. Πόσο εύκολα όμως πλανιέται η λέξη ‘ευθανασία’ κρυμμένη πίσω από τον πόνο που θα τις δημιουργήσουν όλα τα παραπάνω…..Η συνέχεια γνωστή. Συνταγογράφηση, οδηγίες, πληρωμή και ενημέρωση για επανεξέταση το συντομότερο. Δευτέρα πρωί, επίσκεψη ξανά στον κτηνίατρο της και η ιστορία επαναλαμβάνεται , υγρό στον πνεύμονα και ξανά εξετάσεις αίματος αύριο πρωί… Κάθε φορά βλέπω αυτό το αύριο πολύ κοντά αλλά και μακρινό ταυτόχρονα. Ελπίζω ότι σε κάθε αύριο να είναι παρούσα το κοριτσάκι μου, με την ελπίδα ότι όλα κάποια στιγμή θα πάνε καλά………
  3. gikkat

    gikkat New Member

    τι να πω, δεν έχω λόγια...
    προσπάθησε μόνο να την κάνεις χαρούμενη (μην της δείχνεις πώς αισθάνεσαι), άλλωστε τόσα χρόνια κι εκείνη αυτό έκανε, σας έκανε χαρούμενους...
  4. Keity

    Keity New Member

    :roll: :( Ειλικρινα δεν ξέρω τι να σου πω για να απαλείνω τον πόνο σου(υποθέτω και κανείς μας δεν μπορεί)
    Αλλα όπως είπε και η Κατερινα κάνε την να νιώσει όσο το δυνατόν καλύτερα...Κανε την ευτυχησμένη(αν και είμαι σίγουρη οτι ήταν πάντα δίπλα σου)...
  5. aggeliki

    aggeliki New Member

    λυπαμαι παρα πολυ..... :( :( :(
  6. matilda

    matilda New Member

    Κουράγιο. Τα έχω ζήσει και συνεχίζω να τα ζω. Κάθε φορά που πάμε σαν επείγον περιστατικό στο γιατρό η γεροκοκάλω μου τα καταφέρνει. Ξέρω ότι κάποια από αυτές τις φορές δεν θα είναι η τυχερή τρέμω την ημέρα εκείνη αλλά δεν μπορώ να ζω με αυτή την σκέψη. Θέλω να την βλέπω και να χαμογελάω. Θέλω να ζήσω στο τώρα όπως κάνει και εκείνη. Άλλωστε είναι το πιο σημαντικό που έχουμε.
  7. argy

    argy New Member

    Ευχαριστώ

    θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για την συμπαράσταση σας για το μικρό μου κοριτσάκι. Τα λόγια σας είναι μια καλή παρηγοριά αλλά δεν απαλαίνει δυστυχώς τον πόνο στα μάτια της. Νιώθω ότι κάνω όσα περνούν από τα χέρια μου αλλά δεν είναι αρκετό. Εχθές Τρίτη ήταν λίγο πιο ζωηρή αλλά ήρθε το απόγευμα και τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις μας διέλυσαν κάθε ελπίδα. Τα λευκά ναι μεν επανήρθαν στα φυσιολογικά αλλά ο αιματοκρίτης έχει φτάσει 23!!. 13 μονάδες μέσα μόλις σε 1 εβδομάδα. Δυστυχώς όμως πάμε ψάχνοντας ακόμα για να βρούμε σε τι οφείλεται αυτό. Μπορεί η καρδούλα της να το κάνει μπορεί κάποιο μικρόβιο, πολλά μπορεί αλλά καμία απάντηση. Κρυφή μου ελπίδα είναι μήπως κάποιος κτηνίατρος διαβάζοντας όλα τα παραπάνω είχε κάποια παρόμοια περίπτωση και μας βοηθήσει εγκαίρως. Ότι είναι να γίνει όμως θα γίνει, αν μας χαμογελάσει λίγο ο Θεός ίσως μπορέσουμε να χαρούμε την κοπέλα μας για κάποιο διάστημα ακόμα….
  8. aggeliki

    aggeliki New Member

    Re: Ευχαριστώ

    το ξερεις οτι μερικοι κτηνιατροι κανουν μεταγγιση αιματος για να ανεβει ο αιματοκριτης??ο δικος μου κανει αν θες.
  9. Eleonora

    Eleonora New Member

    Και ένας από τους δικός μου. Σε ποιά περιοχή είστε;
  10. argy

    argy New Member

    Θέληση για ζωή? ή η αρχή του τέλους?

    Σας ευχαριστώ, όλους σας για το ενδιαφέρων. Δυστυχώς η μετάγγιση θα ήταν μια καλή λύση αλλά μάταιη, από την στιγμή που δεν μπορούμε να βρούμε από πού πέφτει ο αιματοκρίτης της. Μόλις σήμερα το πρωί μπήκαμε στην τελική ευθεία. Κορτιζόνη. Ή αρχίζει και επανέρχεται ή την χάνουμε, είναι το τελευταίο που μπορούμε να κάνουμε από την στιγμή που όλες οι άλλες εξετάσεις δεν έδειξαν τίποτα. Το αίμα της χαλάει χωρίς να υπάρχει κάτι εμφανές να το προκαλεί. Σήμερα το μεσημέρι γυρνώντας σπίτι από την δουλειά μου, συνάντησα ένα μικρό θαύμα. Ένα πλασματάκι που βρίσκει την δύναμη και τη θέληση να ζει. Ο αιματοκρίτης της από τις χθεσινές εξετάσεις έχει φτάσει στο 19, παρόλα αυτά παλεύει. Παλεύει για τη ζωή? Παλεύει για την αγάπη που έχει να δώσει? Ότι και νάνε προσπαθεί. Δεν ξέρω πάντως αν η ζωντάνια που είδα σήμερα αν θα είναι παροδική, εμένα όμως μου δίνει την πίστη ότι η θέληση και η αγάπη για μια ακόμα φορά μπορεί να νικήσουν.
  11. Nikosg7

    Nikosg7 New Member

    Μήπως έχει ερλιχίοση?? Και με τον δικό μου παλιά τα ίδια είχα περάσει με αιματοκρίτη κλπ και τον χάσαμε μέσα σε 2 μέρες απο τότε που καταλάβαμε οτι κάτι δεν πάει καλά. Τη μία μέρα ήταν ζωηρότατος και όλα καλά και την επόμενη τον τρέχαμε στην κλινική.
  12. aggeliki

    aggeliki New Member

    Re: Θέληση για ζωή? ή η αρχή του τέλους?

    αν κανεις μεταγγιση ,παρατηνεις την ζωη της,μπορει μεχρι να ξαναπεσει να βρειτε τι φταιει!
  13. argy

    argy New Member

    Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα?

    Και η ιστορία κάπου εδώ έφτασε στο τέλος της, η ελπίδα έσβησε εχθές το βράδυ στις 9:15, και το κοριτσάκι μας έφυγε. Έφυγε όμως όπως θα ήθελε εμείς να την δούμε, ‘κυρία’. Η δύναμη που βρήκε η κοπέλα μου ήταν για να την ξαναζήσουμε για μία τελευταία φορά όπως την ξέραμε τα 10 χρόνια που την είχαμε. Δεν άντεξε όμως. Άρχισε ξανά η δύσπνοια, η γλωσσούλα της (σπατουλίτσα τη λέγαμε εμείς) άσπρισε, αλλά αυτή τη φορά έδειχνε ότι δεν είχε γυρισμό, είχε μπει στην τελική ευθεία. Περίμενε να μας δει και τους δύο μπροστά της και έσβησε. Κοιμήθηκε, μόνο που αυτή τη φορά δεν ακουγόταν η αναπνοούλα της. Έφυγε δεν άντεχε άλλο. Η καρδούλα της την πρόδωσε? Τα πνευμονάκια της? Δεν έχει πια σημασία. Αυτό που έχει όμως σημασία είναι ότι είχε τόση μεγάλη καρδιά τόσα χρόνια, που η δικιά μας φαντάζει πολύ μικρή μπροστά της.
  14. Marianthy

    Marianthy New Member

    Ξέρω οτι δεν έχει νόημα να πούμε κάτι... Απλά.. υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σε καταλάβουν και ίσως νιώσεις καλύτερα ξέροντάς το αυτό...
  15. gikkat

    gikkat New Member

    τι να πω... πάλι κλαίω... :(
  16. drosia

    drosia New Member

    ψυχουλα... :cry:
  17. salor

    salor New Member

    Κρίμα... :cry: Ουτε εγώ ξέρω τι να πω, δεν εχω λόγια. Φαντάζομαι πως αισθάνεσαι..κουράγιο.
    Τουλάχιστον τόσα χρόνια την κάνατε να ζει όμορφα, της έδωσες ότι μπορούσες!
  18. aggeliki

    aggeliki New Member

  19. AGGELIKH

    AGGELIKH New Member

    Κουράγιο :cry: :cry: :cry: !!!
  20. pity

    pity New Member

    Δύσκολα τα λόγια σε αυτές τις καταστάσεις κουράγιο τουλάχιστον έμαθε τόσα χρόνια μαζί σας την αγάπη ένιωσε την ζεστασιά και όλα αυτά σίγουρα την συνοδεύουν εκεί που είναι...

Share This Page