Η καρδούλα τους κι εμείς...

Discussion in 'Εδώ ζαλίζουμε τους κτηνιατρους...' started by argy, Oct 22, 2007.

  1. RINIO

    RINIO New Member

    Λυπαμαι πολυ... :cry: :cry:
  2. kango

    kango New Member

    argy καθε μερα παρακολουθουσα σιωπηλα την κατασταση,μολις ακουσα καρδια μου λυθηκαν τα ποδια..εχασα πριν 4 μηνες και εγω το αγορακι μου απο καρδια..ηταν 16.5 αλλα εφυγε απο καρδια..ειναι ατιμη..
    ηλπιζα οτι ολα θα πανε καλα..δεν ηθελα να πω κατι γιατι φοβομουν..
    δεν περιμενα ομως οτι θα ταν τοσο συντομα..εχω δακρισει και λυπαμαι πολυ..το εζησα και εγω προσφατα..εφυγε το μωρο μου που με μεγαλωσε, για παντα...
    κουραγιο...
    Ηταν τυχερη που σε ειχε κοντα της και σιγουρα ειχε πολυ ,πολυ αγαπη..
    θα την θυμασαι παντα και εκεινη θα σε προσεχει απο ψηλα..
    και παλι λυπαμαι πολυ...
  3. Θα σου πω κάτι που άκουγα και εγώ και δεν το καταλάβαινα τότε...
    Θα περάσεις πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά θα έρθει η μέρα που θα τη σκέφτεσαι και θα χαμογελάς. Θα χαμογελάς για τις όμορφες στιγμές που ζήσατε μαζί.
    Κουράγιο
  4. fwteinh

    fwteinh New Member

    κουραγιο !!σαυτη την ηλικια ειχα χασει κι εγω το σκυλο μου και οπως περιεγραψες μας αναζητησε ολους μια τελευταια φορα μπροστα του και μετα εσβησε :( !τουλαχιστον τα δικα μας σκυλια ειχαν καποιον να αποχαιρετησουν..
  5. argy

    argy New Member

    Δεν βρίσκω λόγια να ευχαριστήσω όλους σας για την συμπαράσταση σας. Με εσάς εδώ βρίσκω ανθρώπους που πραγματικά μπορούν να καταλάβουν πως είναι να μην έχεις δίπλα σου, το πλασματάκι που τόσο αγαπάς. Σε ποιόν άλλον, που δεν έχει ζήσει από κοντά ένα ζωάκι, να το πεις και να σε καταλάβει…?
    Δυστυχώς λίγοι καταλαβαίνουν ότι ο πόνος είναι ο ίδιος, όπως όταν χάνεις και έναν άνθρωπο που αγαπάς. Η ζωή με έκανε και τα έζησα και τα δύο. Πρώτα ένα αδερφικό φίλο και μετά από λίγο καιρό το κοριτσάκι μου. Παρηγοριεμαι με τη σκέψη ότι θα είναι κάπου εκεί πάνω και θα μας κοροϊδεύουνε, αλλά δεν παύει να μου λείπουν πολύ. Όταν είχα χάσει το φίλο μου άκουγα ένα τραγούδι, ύστερα από πάρα πολύ καιρό το ίδιο αυτό τραγούδι το άκουσα εντελώς τυχαία σήμερα το πρωί στ ραδιόφωνο. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να σας περάσω τον πόνο μου αλλά θέλω να μου επιτρέψετε να σας γράψω τους στίχους μεταφρασμένους, νιώθω την ανάγκη να το κάνω για εκείνους.

    Tile :Evanescence - My Immortal (Αθάνατοι μου)

    I'm so tired of being here / Είμαι τόσο κουρασμένος που βρίσκομαι εδώ
    Suppressed by all my childish fears / Καταπνιγμένος από όλους τους παιδικούς μου φόβους.
    And if you have to leave / Και αν ‘πρέπει’ να φύγεις
    I wish that you would just leave / Εύχομαι απλώς να φύγεις
    'Cause your presence still lingers here / Γιατί η παρουσία σου ακόμα παραμένει εδώ
    And it won't leave me alone / Και δεν θα με αφήσει μόνο μου

    These wounds won't seem to heal / Οι πληγές μου δείχνουν ότι δεν κλείνουν
    This pain is just too real / Αυτός ο πόνος παραείναι αληθινός
    There's just too much that time cannot erase / Είναι τόσα πολλά που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει

    When you cried I'd wipe away all of your tears / Όταν έκλαιγες, σου σκούπιζα τα δάκρυά σου
    When you'd scream I'd fight away all of your fears / Όταν φώναζες έδιωχνα μακρυά τους φόβους σου
    And I held your hand through all of these years / Και σου κρατούσα το χέρι όλα αυτά τα χρόνια
    But you still have / Αλλά ακόμα έχεις
    All of me / Εμένα

    You used to captivate me / Συνήθιζες να με συναρπάζεις
    By your resonating life / Με την ζωή σου
    Now I'm bound by the life you've left behind / Τώρα είμαι συνδεμένος με τη ζωή που άφησες πίσω σου
    Your face it haunts / Το πρόσωπο σου στοιχειώνει
    My once pleasant dreams / Τα κάποτε όμορφα όνειρα μου
    Your voice it chased away / Η φωνή σου κυνήγησε
    All the sanity in me / Την λογική που είχα μέσα μου

    I've tried so hard to tell myself that you're gone / Προσπάθησα σκληρά να πω στον εαυτό μου ότι έχεις φύγει
    But though you're still with me / Αλλά παρόλο πού είσαι ακόμα μαζί μου
    I've been alone all along / Θα μείνω μόνος μου για πάντα.

    Σας ευχαριστώ όλους...
  6. Δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω....
    Αυτό ακριβώς το τραγούδι σιγοτραγουδούσα όταν έχασα τη δική μου ψυχούλα, τη Χαρά, το Μάρτιο.
    Αυτά τα συναισθήματα.
    Τι να πω?
    Καταλαβαίνω όσο δεν φαντάζεσαι
  7. drosia

    drosia New Member

    πω πω τι κλαμα :cry:
    και δεν εχω νιωσει ακομα το συναισθημα του αποχωρισμου σε κανενα απο τα σκυλια μου..δεν το διανοουμε :cry:
  8. aristea

    aristea Active Member

    Αυτό συμβαίνει, η Ναταλία έχει δίκιο. Υπομονή.
  9. Mitsi

    Mitsi New Member

    Τι να πω κουράγιο! Τα λόγια είναι περιττά σε αυτές τις στιγμές.
  10. argy

    argy New Member

    Είναι νομίζω καιρός να γράψω τον επίλογο μου σε αυτό το forum. Δεν έχω θέση πια εδώ. Όχι ότι θα έχω πάψει να αγαπώ τα ζώα αλλά τη θέση αυτής της αγάπης αυτό τον καιρό έχει πάρει ο πόνος. Θέλω λοιπόν να σας ευχαριστήσω για ακόμα μια φορά για την συμπαράσταση σας και να σας παρακαλέσω να αγαπάτε και να φροντίζετε τα ζωάκια σας ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Ας τους τη δείχνεται αυτή την αγάπη σας, μόνο με ένα χάδι, δεν ζητάνε τίποτα παραπάνω από το να ξέρουν ότι νοιαζόμαστε για αυτά. Μπορεί να γυρνάτε κουρασμένοι από τις δουλιές σας, αλλά μην τα παραμελήσετε όταν ζητήσουν λίγο την προσοχή σας, μην βάζετε αυτό το ‘μετά’ να κόψει τη χαρά του. Χαρείτε μαζί τους, παίξτε μαζί τους, μιλήστε τους, να είστε σίγουροι ότι θα σας ανταμείψουν για αυτό καθημερινά. Αφήστε τα μάτια τους να πάρουν μία θέση μέσα στην ψυχή σας. Αυτά τα μάτια κοιτάνε στην ψυχή σας, γίνονται η παρηγοριά σας και είναι αληθινά, δεν σας κρύβουν τίποτα μέσα σε αυτά, μόνο την αγάπη τους….αγαπήστε τα!!!!
  11. ROTTIE

    ROTTIE New Member

    Κουράγιο argy… :cry:
    Ο μοναδικός τρόπος να ξεπεράσει κάποιος το χαμό και τον πόνο, είναι να κρατήσει πάντα στην ψυχή του τις καλές στιγμές με το ζωάκι του, να βρει το κουράγιο να πει «αντίο» και να πάρει την απόφαση να δώσει την αγάπη του σε ένα άλλο πλάσμα. Σκέψου το, είναι το καλύτερο βάλσαμο!

    Έχεις τόση στοργή μέσα σου που είναι κρίμα να μην την χαρίσεις σε ένα άλλο πλασματάκι! Πολλά ζωάκια βρίσκονται στο δρόμο και περιμένουν έναν άνθρωπο σαν κι εσένα να τους χαρίσει τρυφερότητα και ζεστασιά...
  12. Νότα

    Νότα New Member

    Κουραγιο!
    τουλαχιστον εφυγε εχωντας στην καμπουρα της μονο ομορφες στιγμες!!!!
    Λυπαμαι!!!!! :( :( :(
  13. freddo

    freddo New Member

    εκλαψα τοσο οσε δεν φανταζεσαι..δεν εχω λογια να σου πω να ειστε γεροι να την θυμαστε μονο αυτο. περασα ακριβως τα ιδια, η ιστορια σου με γυρισε 2 χρονια πισω οταν ετσι ακριβως εσβηνε και η δικη μερα με την μερα μετα απο 11 απιστευτα ωραια χρονια κοντα της. γκριφον κανις και η δικη μου ..την ειχαμε με λασιξ ορους μεχρι και μπουκαλι οξυγονο της ειχα αγορασει να το εχω σπιτι να της δινω μια ανασα ακομη..
    δυστηχως το παλεψαμε τοσο πολυ αλλα την χασαμε..
    την αγαπουσα οσο δεν μπορει να φανταστει κανεις και ακομη την εχω στην καρδια μου, νιωθω καλα γιατι της εδωσα μια υπεροχω ζωη γεματη αγαπη και ετσι να νιωθεις και συ, καταλαβα απο τον τροπο που εγραψες πως την λατρευες και μπραβο σου, δυστηχως αυτη ειναι η ζωη σκληρη και αδικη μερικες φορες και το χειροτερο ειναι να τα βλεπεις να υποφερουν και να μην μπορεις να βοηθησεις αυτο πραγματικα σε σκοτωνει..
    κουραγιο :(
  14. Radix

    Radix New Member

    Πραγματικά διαβάζοντας όλο το θέμα κύλησε ένα δάκρυ και στο τέλος έκλαψα σαν μικρό παιδί..
    Θέλω να σου πω ότι λυπάμαι πραγματικά.. τα λόγια σου με λύγισαν.
  15. argy

    argy New Member

    Θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ για το χρόνο που διέθεσες να διαβάσεις την προσωπική μου ιστορία. Δυστιχώς πλησιάζουν 3 μήνες απο τότε που έφυγε 'η κοπελίτσα μου' και ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω. Προσπαθώ να φέρνω στο μυαλό μου μόνο τις όμορφες στιγμές που περάαμε μαζί τόσα χρόνια, αλλα ο άδικος και γρήγορος θάνατός της δεν μου το επιτρέπουν.
    10 ολόκληρα χρόνια μαζί, (εκτός μιας μέρας που χρειαστηκε να την αφησω αλλού ) αποτελούσαν ένα μεγάλο κομμάτι της ψυχής μου, και αυτό το κομμάτι έφυγε για πάντα. Το χειρότερο βέβαια από όλα που δεν μπορώ να συνιδητοποιησω, είναι 'το για πάντα'. Όσο και αν ορισμένοι δεν μπορούν να το καταλάβουνε η παρουσία της στη ζωή μου τόσα χρόνια, άγγιζε τα πάντα. Είτε χαρά, είτε στεναχώρια, πάντα υπήρχε ένα μουτράκι να δίνει με το τρόπο του την συμπαράσταση ή την παρηγοριά του. Τώρα τελευταία χρειάστηκε να αντιμετωπίσω για μια ακόμα φορά το σκληρό πρόσωπο της ζωής αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν εκεί, ήμουνα μόνος. Κατάλαβα για μια ακόμα φορά πόσο έντονη ήταν η απουσία της, αλλά ταυτόχρονα πόσο, μα πόσο έντονη είναι η μοναξιά στον 'υπέροχο' αυτό 'κόσμο των ανθρώπων'.......
  16. rafaella

    rafaella New Member

    Αrgy, πολυ λυπαμαι για ττην απωλεια σου :cry: :cry:
    Ειχα και εγω μια παρομοια απωλεια αρκετα χρονια πριν :cry: και ελεγα οτι δεν θα ξαναπαρω ζωακι γιατι μου ηταν πολυ δυσκολο να το ξεπερασω και φοβομουν οτι θα ερχοταν παλι η μερα που θα το "εχανα" :cry:
    Οσο αφηνα τελικα τον καιρο να περναει χωρις καποιο αλλο ζωακι στην ζωη μου τα πραγματα δεν καλυτερευαν καθολου, το αντιθετο μαλιστα.
    Ειχα αφησει τους φοβους μου να με κυριεψουν.
    Τελικα μια φιλη μου ζητησε να της φιλοξενησω την σκυλιτσα της για μια εβδομαδα προκειμενου να παει στο εξωτερικο λογω δουλειας ( μετα απο 4 χρονια εμαθα οτι το εκανε σκοπιμα αφου μπορουσε να το αφησει στην μαμα της). Οι μερες περνουσαν και αρχιζα να θυμαμαι την χαρα που σου δινει ενα ζωακι μεσα στο σπιτι, αρχιζα να ξεπερναω την στεναχωρια και τον φοβο μου.
    Οταν τελικα ηρθε να την παρει πισω τοτε πηρα την αποφαση να παρω ξανα ενα ζωακι και το εκανα. Της εδωσα και το ονομα της "χαμενης" σκυλιτσας μου.
    Μετα απο μερικες μερες ενιωθα σαν να μην ειχε "φυγει" ποτε, σαν να την ειχα ακομα μαζι μου........και την ειχα απλα ηταν διαφορετικη στην εμφανιση :lol:

Share This Page