Η συμβίωση αρσενικών σκυλιών, μπορεί να είναι αρμονική...???

Discussion in 'Απορίες' started by Morgan_A, Mar 14, 2007.

  1. Morgan_A

    Morgan_A New Member

    .

    Με την ευκαιρία, μιας συζήτησης που είχα χθες, με κάποιο άτομο, το οποίο δεν είναι άσχετο με τα σκυλιά,
    αλλά και από περιστατικά..., που διηγούνται και άλλοι ζωόφιλοι, κάτοχοι δύο και παραπάνω... αρσενικών σκυλιών,
    μπήκα σε κάποιες ανησυχίες... και θα ήθελα την και γνώμη των ειδικών... :)

    Όπως γνωρίζεται όλοι, έχω δύο αρσενικά... και εγώ.

    Έλεγα λοιπόν, χθες σ΄ αυτό το παληκάρι..., ότι ενώ πολλές φορές, ο μεγάλος μου, ο οποίος όμως είναι μικρόσωμος...,
    φωνάζει στον μικρό... και με τον τρόπο του, του την πέφτει... κατά κάποιο τρόπο, ο μικρός ευτυχώς, δεν του απαντά... καθόλου.

    Ίσως επειδή, έχει συνηθίσει την συμπεριφορά αυτή... από μωρό, ίσως επειδή τον βλέπει μικρό... και γέρο...,
    ίσως επειδή τον αγαπάει κιόλας, ευτυχώς δεν απαντά σε αυτά...

    Και μου είπε το παληκάρι, ότι δεν απαντά ακόμα..., επειδή είναι ακόμα κουτάβι..., αλλά κάποια στιγμή...,
    όταν θα έχει ενηλικιωθεί..., θα απαντήσει...!!!!!!!!!! :cry:

    Και γι΄ αυτό, καλό θα ήταν, να έχω πάντα το νου μου... και ποτέ, να μην τα αφήνω μόνα τους, χωρίς να είμαι εγώ παρούσα...

    Η αλήθεια είναι, πως αυτό..., το κάνω ήδη, επειδή η διαφορά είναι τεράστια... και μπορεί να γίνει κακό...,
    ακόμα και εντελώς άθελα..., λόγω του βάρους του ενός... και του σφρίγους... της νιότης
    και της δυσκολίας... που υπάρχει στον γεράκο πια, ακόμα και να περπατήσει με ευχέρια... :cry:

    Όπως και να έχει όμως, θα ήθελα να ξέρω επ΄ αυτού..., όσο γίνεται περισσότερα..., προκειμένου να μπορώ,
    να αντιμετωπίσω την κατάσταση..., όσο το δυνατόν καλύτερα και όσο το δυνατόν πιο έγκαιρα...

    Γιατί, δεν πρέπει νομίζω, να παραβλέψω ποτέ, ότι η οποιοδήποτε παράλειψη... από μέρους μου,
    ή το οποιοδήποτε σφάλμα..., εν τοιαύτη περιπτώσει..., μπορεί να αποβεί μοιραίο...
    Και βέβαια, κάτι τέτοιο..., δεν θα το συγχωρούσα ποτέ στον εαυτό μου... :cry:

    Θα ήθελα επίσης, εκτός από την γνώμη των εκπαιδευτών... και τη γνώμη των άλλων μελών..., την καθαρά προσωπική και εμπειρική...

    Ευχαριστώ εκ των προτέρων... :)

    .
  2. Marin

    Marin Administrator

    Re: Η συμβίωση αρσενικών σκυλιών, μπορεί να είναι αρμονική..

    Συνήθως όταν δύο ζώα μεγαλώνουν μαζί και ζουν αρμονικά δεν υπαρχει λόγος για ανησυχία.

    Επίσης και οι δύο σκύλοι ξέρουν ότι ο αρχηγός της αγέλης εισαι εσυ και ο μικρός καταλαβαίνει σίγουρα την ηλικία του γέρου, αποκλείω το να τον πειράξει.

    Γενικα γερικα και κουταβια δε τα πειραζουν σε μια αγελη, συνηθως τα αφηνουν να ζουν μαζι τους χωρις προβληματα.

    Πάντως, εχω παρατηρήσει πως όταν νιώθουμε πανικό για τα ζώα μας (αν έρχονται σε επαφή με άλλα για τις αντιδράσεις κτλ), τους το μεταδίδουμε και γίνονται νευρικά. Αντίθετα όταν είμαστε ήρεμοι, είναι και αυτά ήρεμα και ζουν αρμονικα ακομα και αν ειναι γατες με σκυλους. Γιαυτό προτείνω να έχεις μεν το νου σου αλλά με ηρεμία, χωρίς να προκαλέσεις άγχος αν δεις κάτι, γιατί μια πιθανή απότομη επέμβαση σου σε κάτι ίσως ασήμαντο, να προκαλέσει τον πανικό και να χαλάσει τις ως τώρα φυσιολογικες ίσορροπίες.

    Μαρίνα
  3. Morgan_A

    Morgan_A New Member

    Βεβαίως...

    .

    Βεβαίως, το άγχος... μεταδίδεται και μάλιστα ακαριαία..., έχεις απόλυτο δίκιο.

    Και γι΄ αυτό και προσπαθώ να το θυμάμαι αυτό..., σε διάφορες περιπτώσεις και στιγμές..., επειδή μεταδίδεται πάντα και σε όλα τα ζητήματα...

    Και σε ότι μου γράφεις, για το ότι αφορά την ιεραρχεία... της αγέλης, αλλά και την ανωτερότητα την οποία επιδεικνύουν...,
    γενικά τα σκυλιά, απέναντι στους αδυνάτους.... [κουτάβια, γέροντες, ακόμα και σε ανάπηρα μέλη],
    συμφωνώ επίσης απολύτως. :)

    Και πάλι όμως θα πω, ότι όπως και να έχει, δεν μπορώ και να μην το εξετάσω... καθόλου,
    γιατί ακόμα και μια πιθανότητα στο εκατομύριο, να είναι να μην ισχύει αυτό,
    θα πρέπει να έχω λάβει τα μέτρα μου,
    ώστε να μην τεθεί ποτέ, τέτοιο ζήτημα. :wink:

    Πιστεύω και σ΄ αυτό..., θα συμφωνείς... :?

    .
  4. aggeliki

    aggeliki New Member

    Re: Βεβαίως...

    μια γνωστη μου ειχε ενα αρσενικο σκυλο,ειχε φτασει 4-5 χρονων ο σκυλος,οταν βρηκε ενα αρσενικο κουταβακι.ολα καλα.ζουσαν ηρεμα τα δυο σκυλια στην αυλη μαζι.οσο ομως το μικρο μεγαλωνε αρχιζαν οι καυγαδες μεταξυ τους,ωσπου μια μερα εγινε χαμος.ετσι αναγκαστηκε να χωρισει την αυλη στα δυο.προσωπικη πειρα δεν εχω γιατι δεν ειχα ποτε αρσενικα σκυλια,μονο αυτο το παραδειγμα της γνωστης μου.
  5. Marianthy

    Marianthy New Member

    Αυτό το πρόβλημα δεν ξεπερνιέται με τη στείρωσή τους? Ή τη στείρωση ενός από τα δύο? Ή δεν επηρεάζονται?
  6. platon

    platon Σκύλος

    Η δικιά μου εμπειρία με 3 αρσενικά στον ίδιο χώρo λέει ότι ισχύει η λογική της αγέλης.
    Όσο τα 2 ήταν κουτάβια δεν τα πείραζε ο μεγάλος, ούτε αυτά πείραζαν τον μεγάλο. Από 8-9 μηνών και μετά ο μεγάλος επιβλήθηκε. Έχει δικό του σπίτι και δικό του φαγητό. Στο νερό δεν έχει πρόβλημα, αφήνει και τα άλλα να πιούν, δεν κάνει όμως το ίδιο με το φαγητό.
    Τα μικρά πάλι, δεν σκέφτονται καν να πλησιάσουν το φαγητό του όταν είναι εκεί κοντά.

    Είναι φάσεις που παίζουν όλα μαζί και είναι αγαπημένα και ο μεγάλος παρακινεί να μικρά, αλλά είναι και φάσεις που με ένα κοίταγμα ή γρίλισμα χωρίζονται στα δύο.
  7. gikkat

    gikkat New Member

    opos pithanos na exo anaferei se allo post, paliotera eixa ena kanisaki (o mathousalas)... otan itan 12 eton ioathetisame ena imiaimaki apo to dromo to opoio itan 5 minon peripou kai yperdiplasio se ego...
    opos kai stin periptosi tou Platon arxika o megalos den tou edine simaseia, alla megalonontas o mikros, to kanis tou eixe diksei me ton tropo tou poios itan o palioteros sto spiti (paroti kata poli mikroteros se megethos)...
    kata t'alla epaizan petaksi tous alla o mikros iksere ta oria tou megalou!

    tora an kai ta 2 skylia einai kyriarxika apo ti fysi tous, den ksero... isos na xreiazetai na min einai synexos mazi...
  8. Irene

    Irene New Member

    I diki mas embiria : travmatiki !!!! :(

    Ta dio megalosoma arsenika pou exo ( enas lykos megaaalos ! kai ena Golden retriever ) tsakothikan oxi mia , alla polles fores ,
    i teleftea fora itan kai i xiroteri : :oops:
    ( tin exoume perigrapsi se allo post ...)
    apotelesma : gia na min skotosoune o enas ton allon , o monos tropos
    itan na tous xoriso !!!
    edo den voithise oute i agapi mas , dioti kai i dio aftin diekdikousan ,
    oute i ipomoni , oute i psixremia ....
    den borousame na to riskaroume allo ....
    ek tote vlepoun o enas ton allon - grilizoun , alla aftixos , mono afto .

    stin poria , prostethike kai enas mikroulis arsenikos ( kai aftounou i istoria gnosti sto forum ... :wink: )

    afton ton exo vali mazi me to golden , mias kai o likos exi parea tin "fatsoula- stiromeni !"

    Arxika ixa fovo : dio arsenika ... tha pane ola kala ??? :?
    stin poria omos ola eftiaxan - pragmati to megalosomo den pirazi katholou ton mikro , kai o mikros kani .... oti kai o megalos !!!

    mexri kai sto idio krevataki kimounte ...

    telika ta skilia exoun foveri noimosini : xeroun pios ine o adinamos ,
    pios xriazete voithia klp...

    :wink: :wink:
  9. eleni

    eleni New Member

    Καλημέρα σε όλους σας!!

    Θα συμφωνήσω με την απάντηση της Μαρίνας...πως σε μερικές περιπτώσεις άθελα τους οι ιδιοκτήτες επιδεινώνουν μια κατάσταση.
    Την περίπτωση της lilith την έχω συναντήσει και πραγματικά μου έκανε εντύπωση, πως ένα κουτάβι που είναι γεμάτο ενέργεια δεν ενοχλούσε το μεγαλύτερο σε ηλικία , ίσως γιατί συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν κάτι να χωρίσουν ή από την άλλη σέβονται το γεγονός ότι είναι γέρικο.
    Είναι περίπου σαν κι αυτό που συμβαίνει με ενήλικα σκυλιά και κουτάβια.



    Φιλικά.
    Ελένη
  10. Marianthy

    Marianthy New Member

    Πιστεύω πως γενικά τα ζώα καταλαβαίνουν πότε κάποιο είναι αδύναμο και δεν το ενοχλούν. Βέβαια θα μου πείτε στη φύση το αδύναμο τρώγεται... Δεν ξέρω γιατί υπάρχει η διαφορά. Πάντως όταν είχα τη γατούλα μου σε πολύ άσχημη κατάσταση από λευχαιμία, τα υπόλοιπα δεν την πειράζανε. Την αφήνανε πάντα ήσυχη ενώ πιο παλιά ανεβαίναν πάνω της...

    Ίσως είναι το ίδιο και με τα γεροντάκια :p
  11. boxer2

    boxer2 New Member

    Αγαπητη lilith δυστυχως αυτό δεν ισχυει
    Τοσο απολυτα, μιας και για να γινεις ο αρχηγος της αγελης, πρεπει να κερδισεις αυτη τη «θεση» και να εχεις μια συγκεκριμενη σχεση με τα σκυλια. Ως τωρα δε μπορω να συμπερανω ότι σε θεωρουν alpha.
    Ουτε και ισχυει ότι επειδη μεγαλωνουν μαζι, ότι θα ζουν αρμονικα για παντα. Εξαρταται από το χαρακτηρα τους, τις συνθηκες, την ηλικια τους,… και σιγουρα από τον ιδιοκτητη.

    Εδώ λοιπον για να παρεις μια σαφη απαντηση, θα επρεπε να ξερω σε ποια ηλικια μπηκε στο σπιτι ο μικρος, τι ηλικια ηταν τοτε ο μεγαλος, τι σχεση εχουν μεταξυ τους(περιγραφοντας περιστατικα), τι σχεση εχει ο μεγαλος με σενα και την κορη σου, τι χαρακτηρας είναι, ποσο «απαιτητικος» και με τι τροπους είναι ο μικρος,…?
  12. Marin

    Marin Administrator

    Εγώ νομίζω πως αφού δεν έχει υπάρξει κανένα δείγμα επιθετικότητας (αναφορικά με αυτό που σου φάνηκε απόλυτο) και επειδή φαίνεται να ζουν αρμονικά ως τώρα, δε χρειάζεται να της μπαίνουν φοβίες πως κάτι θα αλλάξει μια μέρα, γιατι αν αλλάξει κάτι τώρα στη συμπεριφορά της απέναντι στα ζώα σκεπτόμενη πως ίσως κάτι να αλλάξει μια μέρα μεταξύ τους, ίσως και αυτά αλλάξουν μεταξύ τους αν διαταραχτεί η αρμονία.

    Γενικά μπλέξιμο χωρίς να υπάρχει αιτία.

    Μαρίνα
  13. boxer2

    boxer2 New Member

    εξαρταται απο το πώς ειναι η συμπεριφορα της ως τωρα. ισως να πρεπει να αλλαξει ισως και οχι.
    παντως αν τα δυο σκυλια θεωρουν οτι ο αλφα ειναι ο μεγαλος σε ηλικια σκυλος, τοτε τα πραγματα ειναι πιθανο να γινουν σκουρα!
    αλλα με τις πληροφοριες ως τωρα, δε μπορω να ειμαι σιγουρη πώς ειναι η σχεση τους.
  14. gikkat

    gikkat New Member

    symfono me ti Marina...
    alloste pistevo pos an einai na yparksei allagi siberiforas tha dei kapoia simadia... den tha ksipnisoun mia kali proia kai tha kanoun ntou o enas ston allo...
  15. boxer2

    boxer2 New Member

    ο σκυλος ειναι ακομα 16 μηνων, τιποτα δεν αποκλειεται. ειναι στη εφηβεια ακομη
  16. gikkat

    gikkat New Member

    fysika kai den apokleio tipota...
    alla pistevo oti panta yparxoun simadia gia tin allagi kapoias syberiforas...
    ki emena to skyli mou exei allaksei teleftaia alla itan stadiako... (einai ki afti mikroula-kontevei na xronisei)
  17. Marin

    Marin Administrator


    Ακριβώς γι'αυτο λέω να μην αλλάξει την συμπεριφορά της τώρα, αλλά να κρατήσει την αρμονία στο σπίτι.

    Αλλά ενταξει εγω αυτα που λεω, τα λεω απο εμπειρια με πολλα σκυλια και οσα ζωα εχω θελησει ως τωρα, τα εχω καταφερει να ζουν ολα μαζι αρμονικα χωρις παρατραγουδα, αλλα δε μπορω να πω οτι αποκλειεται να κανω λαθος, απλα στη σκεψη μου αποκλειω αυτα τα ενδεχομενα που αναφερω παραπανω..

    Μαρινα
  18. Morgan_A

    Morgan_A New Member

    Περισσότερες λεπτομέρειες...

    .

    Μα ακριβώς για αυτό ανησυχώ... :cry:

    Γιατί είναι ακόμα μόνο 16 μηνών και ανήκει σε φυλή μαστιφοειδών..., πράγμα που αν ξέρω σωστά,
    αργεί να ενηλικιωθεί..., φθάνει και τα 3 χρόνια... :?

    Και βέβαια, είμαι πάντα της άποψης, ότι λύση είναι η πρόληψη... και όχι η αντιμετώπιση του προβλήματος,
    όταν αυτό δημιουργηθεί...
    Γι΄ αυτό, κοριτσάρες μου, και σας ζαλίζω... :cry:

    Αισθάνομαι και πάλι την ανάγκη, να σας πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, πριν προχωρήσω σε οτιδήποτε άλλο... :)

    Ο μικρός λοιπόν, μπήκε στο σπίτι μας, σε ηλικία 17 ημερών και ο μεγάλος ήταν τότε 15 ετών περίπου...

    Μέχρι τότε ήταν ο απόλυτος άρχοντας..., αλλά είχε αρχίσει ήδη να βαραίνει πολύ... :cry:

    Η διαφορά όμως, φάνηκε πολύ περισσότερο, μετά από τρεις περίπου μήνες, όταν έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό...
    Μέχρι τότε, ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση, από πλευράς υγείας και ήταν και πολύ περισσότερο ανταγωνιστικός...

    Ιδιαίτερη εντύπωση, μας προξένησε η συμπεριφορά του μικρού, στις κρίσεις των εγκεφαλικών... του μεγάλου,
    τα οποία μέσα σε αυτή τη χρονιά, έχουν φθάσει τα 4 και κάθε φορά είναι η ίδια...

    Κάθε φορά, που συμβαίνει αυτό, ο μεγάλος βγάζει κάποιες κραυγές... διαφορετικές από οποιεσδήποτε άλλες...
    και ο μικρός μαζί με εμένα, τρέχει πανικόβλητος... να δει, τι έχει και πάντα προσπαθεί να είναι δίπλα του,
    χωρίς όμως να τον ενοχλεί..., τόσο ήσυχος... και σοβαρός..., όσο σπανίως...!!!

    Μέχρι λοιπόν, το πρώτο εγκεφαλικό, ο μεγάλος ήταν κοτσανάτος... και του είχε πάρει τον αέρα...
    Δεν του έδεινε όμως και καμμία σημασία, στις προκλήσεις του μικρού για παιχνίδια και γενικά σε πολλές εκδηλώσεις αγάπης... :cry:

    Επειδή ο μεγάλος, δεν έχει και πολλά δόντια, ήδη όταν πείραμε τον μικρό, του δίναμε για φαγητό, μόνο κονσέρβα
    και μάλιστα αυτήν που είναι για μεγάλες ηλικίες της Hil's, επομένως ποτέ δεν τους άφηνα να φάνε μαζί...
    και σ΄ αυτό δεν υπήρξε ποτέ κανένα πρόβλημα...

    Στην πορεία..., δυο φορές μόνο, από δικό μου λάθος..., πήγε να δημιουργηθεί κακό...,
    όσες δηλαδή φορές, μου ξέφυγε και άφησα, ενώ ήταν μαζί και οι δύο, στο χώρο και κάποιο κόκκαλο του μικρού.΄

    Όταν λοιπόν, πήγε να το πλησιάσει ο μεγάλος..., δεν πρόλαβα ούτε να δω...!!!!!!!! :cry:
    Ο μικρός έγινε ένας σίφουνας... και το μόνο που είδα, ήταν τον μεγάλο πεταμένο... στην άλλη άκρη του δωματίου. :cry:

    Από τότε βέβαια, προσέχω "σαν το διάλο το λιβάνι...", να μην ξανατύχει να υπάρχει στο χώρο, κάποιο αντικείμενο πόθου...,
    όταν είναι και οι δύο μαζί και σε καμμία άλλη περίπτωση, δεν έχει τύχει να λειτουργήσει ο μικρός αρνητικά...,
    απέναντι στον μεγάλο.

    Ο μεγάλος όμως, επειδή έχει φαίνεται φοβηθεί..., ή και επειδή μπορεί και να τον βλέπει σαν εισβολέα...,
    είναι αρνητικός... απέναντί του!!!

    Δεν τον αφήνει να τον πλησιάζει πολύ, δηλαδή μόλις τον πλησιάζει... του φωνάζει...
    Όχι βέβαια, ότι ο μικρός από αυτό κολλάει... και δεν τον πλησιάζει, αλλά ο μέγαλος ξελαρυγκιάζεται... :-D

    Συνήθως, αν ο μικρός του δώσει σημασία, παίρνει απέναντί του, στάση παιχνιδιού..., εννοώ την κλασική στάση των κουταβιών...,
    που όταν θέλουν να παίξουν απλώνουν κάτω τα μπροστινά πόδια... και κουνάνε την ουρά τους..., που βρίσκεται επάνω...,
    όπως και τα πίσω πόδια, αλλά ο μεγάλος δεν ανταποκρίνεται και έτσι απαγοητεύεται και σε λίγο σταματάει.

    Σε σχέση τώρα με εμένα, δεν υπάρχει και μεγάλος ανταγωνισμός, ευτυχώς..., γιατί ο μεγάλος πλέον δεν αποζητά
    και πολύ τα χάδια και τα παιχνίδια..., οπότε όλα αυτά, τα έχει κερδίσει ο μικρός και δεν έχει συνήθως κανένα πρόβλημα. :wink:

    Ότι άλλο... θέλεις, να σου πω, με ρωτάς... και σου λέω...


    Και πάλι ευχαριστώ... :)

    .
  19. boxer2

    boxer2 New Member

    εχεις σκεφτει να κανετε εκπαιδευση με το μικρο?
    σε ρωταω γιατι φοβαμαι οτι οταν ο μεγαλος φυγει, ο μικρος ειναι πολυ πιθανο να "επαναστατησει" και να αμφισβητησει τη θεση του στην αγελη-οικογενεια, να προσπαθησει να γινει αλφα.
    ακουγεται φρικαλεο, αλλα δεν ειναι και τοσο...
    ειναι η φυσιολογικη ενστικτωδης συμπεριφορα και ειναι πολυ συχνη. αλλα δε συμβαινει ΠΑΝΤΑ.

    χτισε μια γερη σχεση με το μικρο, και προσπαθησε να του δειχνεις οτι ο μεγαλος αξιζει το σεβασμο. και οπως ειπες, ΠΡΟΛΗΨΗ. μην αφηνεις να προκυπτουν καταστασεις που μπορει να αποβουν μοιραιες.

    ο μεγαλος δεν πρεπει να χασει τα "προνομια" του λογω του μικρου.αν πανε βολτα ξεχωριστα, πρεπει πρωτα να πηγαινει ο μεγαλος. και να τρωει πρωτα ο μεγαλος.

    αν θελεις στειλε μου το e mail σου σε πμ, να σου στειλω ενα κειμενο για την ιεραρχια, να δεις με ποιους τροπους διασαφηνιζονται οι ρολοι στην αγελη.

    το κλειδι ειναι να ελεγχεις εσυ τα παντα. και να το δειχνεις, να το καταλαβαινουν. παντα με αποδεκτους(μη βιαιους) τροπους
    1)φαγητο
    2)παιχνιδι
    3)χαδια
    4)βολτα

    να "δουλευει" για να κερδισει, μεχρι να ωριμασει και να σταθεροποιηθει σα χαρακτηρας και συμπεριφορα
  20. Morgan_A

    Morgan_A New Member

    Κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες...

    .

    Βόλτες δεν πήγαιναν ποτέ μαζί, γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι ανάγκες του καθενός...

    Τον τελευταίο όμως καιρό, ο μεγάλος δεν μπορεί να περπατήσει καλά...
    Όλο σκοντάφθει και πέφτει..., ΄
    δεν τον κρατούν τα πίσω ποδαράκια του, οπότε όσες φορές τον βγάζω βόλτα, είναι σχεδόν πάντα αγκαλιά... :cry:

    Στο φαγητό όμως, τρώει πάντα πρώτος και αυτό, το έχω τηρήσει ευλαβικά..., από την αρχή...

    Επίσης, όταν τρώμε εμείς, έχει μάθει και περιμένει δίπλα καθιστός... και φροντίζω να μην του δίνω ποτέ κάτι,
    εάν σηκωθεί..., ενώ αντίθετα επιβραβεύω πάντα την κόσμια συμπεριφορά του...

    Αυτό το φρόντισα, σχετικά εγκαίρως..., γιατί με τον μεγάλο είχα μεγάλο πρόβλημα, όσο ήταν νεώτερος,
    επάνω σε αυτό το θέμα...
    Δεν υπήρχε περίπτωση να φάμε κάτι, και να μην μας ακούσει όλη η γειτονιά... :cry:
    Ακόμα και όταν είχαμε στο σπίτι κάποιον ξένο..., το κέντρο του κόσμου... έπερπε να είναι ο Τζόνης... :roll:

    Καταλαβαίνετε λοιπόν, τι γινότανε...

    Τώρα πια, έχουμε κάπως ησυχάσει..., γιατί δεν έχει πλέον καλή όσφρηση... και δεν παίρνει είδηση ότι τρώμε... :cry:

    Πιστεύω, ότι πραγματικά, θα με βοηθούσε πολύ..., να μου στείλεις τα φιλάδια αυτά που λες.

    Σου στέλνω και προσωπικό μήνυμα με το e-mail μου και σε ευχαριστώ για μια φορά ακόμα... :)

    .

Share This Page