Μου λείπει...

Discussion in 'Κουνέλια ακατάλληλα για στιφάδο' started by andynick, Aug 6, 2012.

  1. andynick

    andynick New Member

    Παιδιά καλησπέρα. Μετά από 2 μήνες, σήμερα νιώθω έτοιμος να μιλήσω για αυτό το θέμα. Τον Ιούνιο έχασα την κουνελούδα μου. Το κενό και ο ψυχικός πόνος δεν περιγράφεται. Την αγαπώ πάρα πολύ και δεν μπορώ να το ξεπεράσω...
    Γενικά να πω προκαταβολικά ότι γνωρίζω πολλά από κουνέλια λόγω προσωπικού διαβάσματος ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας.
    Ένα σάββατο βράδυ λοιπόν αφού την έβαλα στο πάρκο της (την είχα ελεύθερη και μόνο τα βράδια την έβαζα σε ένα πάρκο για μωρά), άρχισε και χοροπηδούσε να βγει έξω και δεν ήθελε να κάτσει. Την έβγαλα και εγώ και την χάιδευα, να ηρεμήσει. Λέω σε κάποια φάση: Λες να έπαθε θερμοπληξία (αν και είχα ανεμιστήρα στο δωμάτιο); Άρχιζα και εγώ και της έβρεχα τα αυτάκια της. Της άρεσε, αλλά όταν την έβαζα πάλι στο πάρκο, ήθελε να βγεί. Κάτσαμε αρκετές ώρες και γύρω στις δώδεκα κατάφερα και την ηρέμησα και μπήκε στο παρκάκι της. Εν τω μεταξύ ανέπνεε πολύ γρήγορα σαν να ήταν φοβισμένο. Γύρω στις 4 το πρωί με ξυπνάει πάλι ήθελε να βγεί. Τη βγάζω και πάλι τη χάιδευα. Γύρω στις 7 καθώς τη χάιδευα την άκουσα να αναπνέει πιο γρήγορα... Φωνάζω την μητέρα μου (μένουμε μαζί) και μου λέει να την αφήσω λίγο μόνη της στο κρεββάτι να τη δούμε. Εκείνη πήγε και της έβαλε παγωμένο νερό και εγώ της έδωσα χορταράκι. Να αναφέρω ότι ήταν συνέχεια μαζί μας και δεν μας άφηνε ρούπι! Ξαφνικά τρώει χορταράκι και πίνει και πολύ παγωμένο νεράκι! Χαιρόμαστε όλοι! Μου λέει η μητέρα μου πήγαινε να κοιμηθείς και στις 8 να πάρουμε την κτηνίατρο (η οποία είναι πολύ καλή μου φίλη για αυτό και είχα το θάρρος να την πάρω στις 8 το πρωί. Στις 7:30 με ξυπνάει η μητέρα μου και μου λέει να πάρω τη φίλη μου γιατί δεν είναι καλά η κουνελίνα. Την πήρα τηλ. και μου είπε να την πάω αμέσως. μόλις έκλεισα το τηλ. πήγα την φιλησα και μόλις πήγα να ετοιμαστώ και την κρατούσε η μητέρα μου στην αγκαλιά της έβγαλε μια κραυγούλα... Το μόνο που πρόλαβα να της πω είναι ένα συγγνώμη και μετά έβγαλε μια δεύτερη και πέθανε (κλαίω και που τα γράφω). Μου είναι αδιανόητο. Μόλις πήγα στη φίλη μου, εγώ ακόμα δεν μπορούσα να το πιστέψω και την ρωτούσα αν ζει. Εκείνη την πήρε και της έκανε νεκροψία. Τα αποτελέσματα ήταν για εμένα σοκαριστικά: πέθανε από ΓΗΡΑΤΕΙΑ και ήταν μόλις 4 ετών. Μου τα εξήγησε όλα, μου είπε για το προσδόκιμο ζωής των κουνελιών κτλ, μου έδειξε και τις αιματολογικές. Βέβαια αυτό δεν απαλύνει τον πόνο. Η κουνελίνα μου μου έδωσε πάρα πλλή αγάπη όλα αυτά τα χρόνια, είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής. Την είχα σαν άνθρωπο κυριολεκτικά. ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ και την θέλω πίσω. Ελπίζω εκεί που είναι να είναι καλά, να με βλέπει, να ξέρει ότι μου λείπει και ότι την αγαπάω πάρα πολύ. Απλά αν το ήξερα ότι θα ήταν οι τελευταίες μας στιγμές δεν θα κοιμόμουν καθόλου. Να φανταστείτε λίγο πριν πεθάνει με φιλούσε... Ήθελα παραπάνω χρόνο μαζί της και ο πόνος είναι μεγάλος. Την θέλω πίσω. Ήταν μοναδική και την αγαπούσε όλος ο κόσμος. Όλοι έρχονται και με ρωτούν που είναι... Ελπίζω να με βλέπει και να με προσέχει εκεί που είναι όπως έκανε αυτά τα 4 χρόνια που ήμασταν μαζί. Ελπίζω να ήμουν αντάξιος της αγάπης της και να της πρόσφερα όσα ήθελε. Της έδωσα πάρα πολλή αγάπη όπως έκανε και εκείνη...
    Ελπίζω να μη σας ζάλισα...
  2. mariaz

    mariaz Member

    Συλυπητήρια!!!! Ξέρω πώς νοιώθεις. Έχω κι εγώ τέτοια σχέση με την Ιβανούλα μου, που σήμερα είναι 5 χρονών. Ξέρω πως δεν υπάρχει παρηγοριά. Απλά σκέψου πως, έζησε όσο είχε να ζήσει, μέσα στην αγάπη και την αφοσίωση. Ένοιωθε ασφαλής και ήσυχη ανάμεσα σε πλάσματα πολυαγαπημένα. Της έδωσες την καλύτερη ζωή που θα μπορούσε να έχει.

    Να 'ναι καλά το μωρό σου εκεί που πήγε και να τρέχει ευτυχισμένο σε απέραντα, καταπράσινα λειβάδια!!!
  3. andynick

    andynick New Member

    Σε ευχαριστώ πολύ mariaz... Ελπίζω να ήμουν αντάξιός της και να μην της έλειψε τίποτα... Ελπίζω να της λείπω όπως μου λείπει και εμένα! Ξέρεις την είχα σαν ανθρωπο, με το πάρκο που έχουν τα μωρά (δεν μπήκε ποτέ της σε κλουβί), τα κομμωτήριά της, με τα "όλα" της, που λένε... Ήταν συνέχεια ελεύθερη και έμπαινε στο πάρκο μόνο για ύπνο. Μακάρι να ήταν ευχαριστημένη μαζί μου. Μου τη ζητούσαν για διαγωνισμούς και ποτέ δεν δέχτηκα γιατί δεν ήθελα να την "χρησιμοποιώ" και να την ταλαιπωρώ... Υπήρχαν στιγμές που στερούμουν εγώ για να μην της λείψει τίποτα. Ήθελα ακόμη λίγο χρόνο έστω μαζί της. Μακάρι να το ήξερα ότι θα έφευγε τόσο νωρίς...
  4. mariaz

    mariaz Member

    Και αντάξιός της ήσουν, και ευτυχισμένη πέρασε τη ζωή της. Ήταν ασφαλής κοντά σου (το κυριότερο για τα κουνελάκια είναι να ζουν χωρίς φόβο), είχε την τροφή της, απεριόριστη αγάπη και είχε τη δυνατότητα της κίνησης, αφού δεν ήταν περιορισμένη σε ένα στενό κλουβί. Θα σε βλέπει κι αυτή με αγάπη και θα σε περιμένει υπομονετικά μετά από πολλά - πολλά χρόνια να ανταμώσετε για πάντα.

    Ο χρόνος που ζούμε με αγαπημένα πλάσματα πάντα θα μας φαίνεται λίγος. Αυτή είναι όμως η ζωή. Και να θυμάσαι πάντα ότι "ουκ εν τω πολλώ το εύ" δηλαδή, εν προκειμένω, η ποιότητα της ζωής κάνει τη διαφορά και όχι ο πολύς χρόνος.

    Νάσαι πάντα καλά και να τη θυμάσαι με αγάπη και όχι με πόνο!!!
  5. kate9

    kate9 Member

    Σε συλλυπούμαι andynick, και με συγκίνησες πολύ γιατί κι ο δικός μου πλησιάζει την ηλικία του κουνελιού σου (τρισήμισι χρ.) και δεν ξέρω πόσο ακόμη θα ζήσει. Φέτος βγάζει υπερβολικά πολλή γούνα, τούφες σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, ίσως να βρίσκεται στη μέση ηλικία του ακόμη (ελπίζω). Πάρε κάτι άλλο να σε παρηγορήσει.
  6. evmorfia

    evmorfia Member

    Φίλε μου με συγκίνησες πολύ... Ένα σου λέω και το πιστεύω πραγματικά: το μωρό σου έζησε ευτυχισμένα και πέθανε ήρεμα, κοντά σε σένα, που ήσουν όλος της ο κόσμος. Έκανες ό,τι μπορούσες και ήσουν αντάξιός της. Και ήταν κι εκείνη τυχερή που είχε έναν τόσο καλό κουνελομπαμπά που της παρείχε τα πάντα, και κυρίως αγάπη και ελευθερία εκτός κλουβιού.
    Τώρα θα έχει βγάλει φτεράκια και θα είναι ο άγγελός σου.
    Κουράγιο φίλε μου...
  7. leniatotkot

    leniatotkot New Member

    έκανες ότι μπορούσες και παραπάνω από αυτό,
    έκανες αυτό που θέλει κάθε ζωάκι ...τον παράδεισο στην γη!!!!!!!!
  8. andynick

    andynick New Member

    Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ!!! Όσος χρόνος και αν περάσει το κενό παραμένει, απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό...
  9. darkkatrina

    darkkatrina New Member

    παιδια τι λετε??
    απο γεράματα???????? μα τι προσδοκημο ζωης εχουν??
    εμενα ειναι 5,5 και χοροπηδαει σα τρελο!!! ανεβαινει κρεβατια, κατεβαινει, τρεχει, και περασε παρα πολλα απο θεματα υγειας, κοντευα να τον χασω παρα πολλες φορες........
    εχω μουδιασει τωρα............
    δεν μπορω να φανταστω τη ζωη μου χωρις αυτον!!!!!

    λυπαμαι παρα πολυ για την απωλειά σου, ξερω πολυ καλα ποσο μεγαλη απωλεια ειναι, τα κουνελια ειναι λατρευτα πλασματα!!!
    σ'ευχαριστουμε που μπορεσες και το μοιραστηκες μαζι μας......
    σιγουρα ηταν ευτυχισμενη και το ΗΞΕΡΕ οτι την αγαπουσες!

    τωρα που το σκεφτομαι, δεν θελω ο Αιμηλιος μου να νομιζει οτι δεν τον αγαπω! θα το δωσω το αλλο κουνελι!!!!
  10. evmorfia

    evmorfia Member

    Ναι, είναι όντως πολύ ευαίσθητα τα κουνελάκια. Ο δικός μου που είναι επίσης 5,5 ετών συνεχώς παρουσιάζει κάτι σοβαρό που χρήζει θεραπείας. Π.χ., το καλοκαίρι έκανε αφαίρεση ενός όγκου (ευτυχώς δεν ήταν τίποτα σοβαρό) + τρόχισμα δόντια, πριν τα Χριστούγεννα έκανε απόστημα οπότε τον άνοιξαν απεξω στο μάγουλο να φύγει το πύον και έκανε και τρόχισμα στα δόντια όλα αυτά σε μία επέμβαση. Μετά από 1 μήνα θεραπείας με 3 φάρμακα 2 φορες τη μέρα ξαναέβγαλε απόστημα, τον ξανανοίξανε (ξύπνιο όμως), πάλι φάρμακα κλπ και ξανά τα ίδια μέχρι που του κανουμε εδώ και ένα μήνα θεραπεία ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ υποδόρια ένεση που του κάνω ΕΓΩ(!!!!!) με πενικιλλίνη και δεν ξανάβγαλε. Επίσης έβγαλε ΠΑΛΙ έναν όγκο κάτω από το σαγόνι που μεγαλώνει και βλέπουμε τί θα γίνει κ μ' αυτό.
    Ναι, είναι πολύ ευαίσθητα ζωάκια, θέλουν ΤΕΡΑΣΤΙΑ προσοχή, καθημερινό ψηλάφισμα, έλεγχο της πρόσληψης τροφής και των κοπράνων τους, συχνη παρακολούθηση από γιατρό. Εμείς θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να τα βοηθήσουμε και από εκεί και πέρα θα έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας πως κάναμε τα πάντα για εκείνα, όπως έκανε και ο andynick! darkkatrina, κρίμα είναι και το άλλο κουνελάκι, αποκλείεται ο Αιμίλιος να φανταστεί πως δεν τον αγαπάς!! Αν πχ κάνεις 1 παιδάκι σημαίνει πως δεν τον αγαπάς; Ή αν κάνεις και δεύτερο σημαινει πως δεν αγαπάς το πρώτο; Η αγάπη είναι απεριόριστη και μπορεί άνετα να μοιραστεί στα ζωάκια και στους ανθρώπους που αγαπούμε αληθινά!! Είμαι σίγουρη πως και τα 2 κουνελάκια σου είναι πολύ ευτυχισμένα! Εύχομαι όλα να πάνε καλά για τα κουνελάκια μας γιατί τα λατρεύουμε και είναι η ζωή μας. Εμείς θα παλέψουμε όσο μπορούμε να τους δώσουμε όση περισσότερη αγάπη και φροντίδα μπορούμε ώστε τουλάχιστον να ζήσουν ευτυχισμένα και όσο περισσότερο γίνεται!
  11. darkkatrina

    darkkatrina New Member

    ενταξει ευμορφια μου, το κουνελακι επεστρεψε στους "δικους" του, τους πηρε λιγο καιρο αλλα τελικα την ειδαν την ανακοινωση! Εχεις δικιο σε ολα οσα μου λες!! τωρα το βλεπω κι εγω οτι ημουν υπερβολικη, ισως απο το σοκ για το χαμο του κουνελιου του andynick! σ'ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια!! :)
  12. evmorfia

    evmorfia Member

    Αλήθεια, το κουνελάκι το βρήκαν οι δικοί του; Απίστευτο!! Χαίρομαι πολύ!!!! Μπράβο σου που βοήθησες! Να είσαι καλά και να είναι πάντα καλά και τα κουνελάκια μας!! :)

Share This Page