1. Το είδα.
    Απ'οτι κατάλαβα, σε κάθε χώρα άλλοι το κατασκευάζουν.
    Και η φόρμουλα (ΤΙ ΛΕΩ!!!! ΠΟΥ ΕΧΩ ΦΤΑΣΕΙ!!!)δεν είναι η ίδια ακριβώς (άλλο ποσοστό υδροξείδιο του αργίλου). Και αναφέρει τη λέξη renal impairment. Είναι το ίδιο με το renal failure;
    "Φοβήθηκε" τη μετάγγιση αίματος. Κάτι μου είπε αλλά δεν πολυκατάλαβα (πρέπει να είναι πολύ σοβαρό). Ότι μπορεί να προκαλέσει αιμόλυση....... :smt102
  2. boxer2

    boxer2 New Member

    τι να σου πω...?
    ξερεις ειναι και αυτο το καταπληκτικο που εχουν οι κτηνιατροι οτι δε συμφωνουν ποτε μεταξυ τους και πουθενα..... :? :? :?

    ελπιζω ναχετε καλα αποτελεσματα με την ερυθροποιητινη
  3. Αυτό είναι που εύχομαι περισσότερο απ' όλα αυτή τη στιγμή.

    Και ελπίζω κάποια στιγμή, μετά από όλη την έρευνα και το σπάσιμο νεύρων που έχω κάνει στον κτηνίατρο, να καταλήξουμε στον τρόπο αντιμετώπισης, και να μην την κουράζω με καθημερινές επισκέψεις.

    Να μπορώ να το ελέγχω.

    Γιατί, πραγματικά, ακόμα δεν το έχω καταφέρει
  4. Καλημέρα boxer2 (Σία), Καλημέρα σε όλους,

    Δεν μπορώ να περιγράψω την κατάσταση που βρίσκομαι.
    Και δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που περνάει η Χαρά μου.
    Τις τελευταίες μέρες, παρά το γεγονός ότι ο αιματοκρίτης της βελτιώθηκε, και είχε και καλύτερη κλινική εικόνα, παρουσίασε απίστευτη επιδείνωση:
    * Τρέμουλο στο κεφαλάκι της (σαν επιληψία)
    * Εμετούς (έχω σταματήσει το μέτρημα πλέον) που προκαλούνται από έλκος στο στομάχι
    * Στοματίτιδα
    Και φυσικά απαγορεύεται οποιαδήποτε τροφή ή οτιδήποτε άλλο από το στόμα μέχρι να σταματήσουν οι εμετοί.

    Είναι σε ορούς ενδοφλέβιους από την Πέμπτη (και στο σπίτι) για να παλέψουμε την κατάσταση.

    Το τρέμουλο έχει μειωθεί πολύ, και οι εμετοί επίσης (αλλά συνεχίζουν).

    Βασανίζεται και το ξέρω. Είχα πει στον εαυτό μου ότι θα την ελευθερώσω όταν δω ότι πονάει, αλλά δεν θέλω να την αφήσω να φύγει έτσι (μέσα σε πόνο και απόγνωση).

    Νομίζω ότι θα μου στρίψει. Αυτή η ψυχούλα έχει ταλαιπωρηθεί πολύ στη ζωή της. Σίγουρα κακοποιημένη και με καλαζαάρ όταν τη βρήκα. Και τώρα ένα χρόνο μετά, στην ηλικία των 3 ετών....

    Δεν ξέρω εάν περιμένω μία απάντηση, αλλά νοιώθω απίστευτα κουρασμένη (κοιμάμαι με φόβο 3-4 ώρες την ημέρα). Μακάρι, όμως, να μπορούσα να μοιραστώ τον πόνο που νοιώθει.
  5. aggeliki

    aggeliki New Member

    ειναι φοβερα ολα αυτα που περνατε,εσυ και το σκυλακι. :( λυπαμαι πολυ!μακαρι να ηξερα να σου πω πιο θα ηταν το καλυτερο για το σκυλακι.εχεις κανει και κανεις οτι καλυτερο μπορεις.κουραγιο και παλι! σου ειπε ο κτηνιατρος οτι ειναι κατι παροδικο οι εμετοι και το τρεμουλο?
  6. Το τρέμουλο είναι από από τις αυξημένες τοξίνες στον οργανισμό της, που παλεύονται με καθαρισμό του αίματος με ορούς (όχι αίμα όπως γίνεται με τους ανθρώπους). Οι εμετοί από έλκος που έχει δημιουργηθεί στο στομάχι από τις τοξίνες πάλι. Οπότε προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε με φάρμακα και ορούς. Σιγά σιγά.

    Αυτό που έχει "απομείνει" από τη Χαρά της εποχής προ νεφρικής ανεπάρκειας, είναι τα πανέμορφα και ζωντανά ματάκια της που μου δίνουν κουράγιο.
  7. boxer2

    boxer2 New Member

    αγαπητη Ναταλια δεν περιμενα να δω τετοιο μηνυμα τοσο νωρις... :cry: :cry:
    κανε κουραγιο για τη Χαρα. και ετσι θα παιρνει δυναμη και εκεινη.
    βλεπεις εστω και μικρη βελτιωση? κανατε πλυσεις στο στομα για τη στοματιτιδα? με το ελκος στο στομαχι τι γινεται?

    τι σου ειπαν οι γιατροι?

    ξερω οτι δεν ειναι παρηγορο το μηνυμα μου αλλα δυστυχως αυτη η απαισια αρρωστια κανει ενα συγκεκριμενο κυκλο... αλλες φορες με γρηγορους ρυθμους και αλλες φορες με αργους. εσυ παντως το παλεψες παρα πολυ μαζι με τη Χαρα και γιαυτο φτασατε μεχρι εδω. και θα συνεχισετε να παλευετε.
  8. Να παλέψω, αλλά γιατί;
    Για να βασανίζεται; Αυτό φοβάμαι πάνω απ' όλα.
    Δεν κατάφερα ούτε να την προστατέψω από τον πόνο.

    Άρχισε να παίρνει φάρμακα και για το έλκος.
    Ο γιατρός όμως πιστεύει ότι δεν θα βελτιωθεί καθόλου. Και ότι θα συνεχίζει να βασανίζεται. Να τη λυτρώσω; Και ο θάνατος είναι λύτρωση; Γιατί εγώ πιστεύω ότι θέλει να ζήσει; Μπορεί να το φαντάζομαι.

    Συγγνώμη για τη μαυρίλα που σας γεμίζω, αλλά τα έχω χαμένα.
  9. Marin

    Marin Administrator

    Κάνει εμετό το φαγητό της?
  10. boxer2

    boxer2 New Member

    ναταλια μου κανεις δεν εχει το δικαιωμα να σου πει να τη.. "λυτρωσεις"
    ειναι μια αποφαση που ΜΟΝΟ εσυ μπορεις να παρεις. ουτε καν ο κτηνιατρος!

    κοιταξε την καλα και παρε μια αποφαση. ο,τι σου πει εκεινη. ο,τι ακουσεις..
    καταλαβαινεις τι εννοω
  11. Δεν την αφήνει ο κτηνίατρος να φάει. Εδώ και 6 μέρες. Λόγω του εμετού.
    Θεωρεί ότι θα χειροτερεύσει την κατάσταση. Αλλά εάν δεν φάει από που θα πάρει οποιαδήποτε δύναμη της απομένει; Επίσης, ούτε μέσω του ορού παίρνει θρεπτικές ουσίες. Μου είπε ότι είναι μύθος και δεν συμβάνει ούτε στους ανθρώπους όπως το νομίζουμε.
  12. boxer2

    boxer2 New Member

    ποιο ειναι μυθος?
    6 μερες δεν τρωει τιποτα?
    και μενει με ορους?
  13. Ναι. Και άλλες τρεις πριν ξεκινήσει η μεγάλη κρίση, υποσιτιζόταν. Οπότε έχει μείνει πετσί και κόκκαλο.
    Μύθος είναι ότι οι οροί έχουν θρεπτικές ουσίες.
    Ο κτηνίατρος πιστεύει ότι θα τα βγάλει όλα και ότι πρέπει να δοκιμάζουμε να φτιάξουμε το στομάχι με τα φάρμακα και μετά να δοκιμάσουμε φαί και νερό από το στόμα.
    Βασικά δεν παίρνει τίποτα από το στόμα πλέον. Απαγορευμένο. Ούτε τα υπόλοιπα φάρμακά της
  14. boxer2

    boxer2 New Member

    ελπιζω να τα καταφερετε
    κουραγιο Ναταλια!!!
  15. Marin

    Marin Administrator

    Η γνώμη μου και αντίστοιχη εμπειρία μου είναι πως αν το ζώο φτάσει να κάνει εμετό τα πάντα, η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

    Δυστυχώς το αντιμετώπισα με ζώο μου και ενώ ήθελε πάρα πολύ να ζησει, ήταν ζωηρό, είχε μεινει σκελετός, οπότε μετά έκανα ευθανασία...

    Πιστεύω θα αναγκαστείς να το κάνεις. :(

    Μαρίνα
  16. Το ξέρω Μαρίνα μου,

    Αυτό θα γίνει. Απλά δεν περίμενα να γίνει έτσι και τόσο άμεσα.
    Έκανα αγώνα δρόμου, αλλά δεν έτρεξα όσο έπρεπε (ή ήταν αδύνατο).

    Από τη μία, τη θρηνώ ήδη
    Από την άλλη, θέλω και θα παλέψω λίγο ακόμα. Έστω για λίγες μέρες

    Εύχομαι να μη την βασανίζω τόσο πολύ
  17. gikkat

    gikkat New Member

    ti na po... lypamai oso den fantazesai...
    o,ti apofasi kai na pareis pantos i Xaroula tha katalavei oti to kaneis gia to kalo tis... kserei poso exeis prospathisei kai mesa sou to ksereis ki esy... mi skeftesai ti tha eixe ginei an eixes kanei kati diaforetika, oloi, edo sto forum toulaxiston, gnorizoume tin prospatheia sou kai ego prosopika parakoloutho me megalo endiaferon tin peripeteia sas...
    prospathise na eisai dynati gia ekeini. alloste tora einai pou se xreiazetai perissotero apo kathe alli fora :cry:
  18. Καλημέρα σε όλους,

    Η Χαρά μου αποφάσισε να φύγει μόνη της.
    Ακόμα και στο τέλος της ζωής της, προσπάθησε να μην με "επιβαρύνει", να μην με αφήσει να πάρω την επίπονη απόφαση.
    Κράτησε 10 λεπτά, αλλά ήμουν μακριά της. Ήταν στον κτηνίατρο, αγκαλιά με το αγαπημένο της παιχνιδάκι.
    Κατάφερα να τρέξω κοντά της τα τελευταία δύο λεπτά και να αφήσει την τελευταία της πνοή πάνω μου. Εύχομαι να κατάλαβε την αγκαλιά μου, αν και φοβάμαι πως είχε ήδη αρχίσει το ταξίδι της.
    Δεν μπορώ να περιγράψω τι αισθάνομαι.
    Ξέρω ότι εγώ θα συνέλθω κάποια στιγμή, αλλά το κορίτσι μου δεν μπορεί πιά να τρέξει, να κυνηγήσει πέτρες και τη Γρατζουνέλ, να ανέβει στην αγκαλιά μου για χάδια.
    Αυτό που με ηρεμεί λίγο είναι ότι το τελευταίο μας βράδυ της έβγαλα τους ορούς και οτιδήποτε άλλο την ενοχλούσε, την πήρα αγκαλιά και κοιμηθήκαμε πιο κοντά από ποτέ. Τώρα πλέον κοιμάται στο αγαπημένο της μέρος, κοντά στη θάλασσα που τρελαινόταν και περιμένω να γίνει ένα όμορφο λουλουδάκι. Χωρίς να πονάει πια. Χωρίς την καταραμένη αυτή αρρώστια.
    Από χθες έχω δίπλα μου όλους μου τους φίλους, που υπεραγαπούσαν τη Χαρά, αλλά νοιώθω μόνη μου.
    Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι ένα τόσο μικρό πλασματάκι μπορούσε να ριζώσει τόσο στην καρδιά και στην ψυχή μου. Να μου δώσει νόημα.

    Ευχαριστώ όλους σας για την υποστήριξη και τις θετικές σκέψεις
  19. Marianthy

    Marianthy New Member

    Ναταλία μου,

    ξέρεις πως οι περισσότεροι εδώ έχουμε ζήσει ανάλογες εμπειρίες. Σε καταλαβαίνουμε και έχεις την υποστήριξή μας... Να είσαι σίγουρη πως είσαι στη σκέψη μας. Η Χαρά ηρέμησε και δεν βασανίζεται πια. Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να απαλύνει τον πόνο της απώλειάς σου...
  20. boxer2

    boxer2 New Member

    :( :( :( :(



    η Χαρα δεν ποναει πια! τωρα ειναι ξανα ελευθερη!

    ας αναπαυθει η ψυχουλα της :smt059

Share This Page