1. Marin

    Marin Administrator

    Ναταλία... δεν έχω λόγια.

    Δε ξέρω τι να σου πω, πάντως σε καταλαβαίνω. Βέβαια αυτό δεν αρκεί. Νομίζω πως όλοι πάθαμε το ίδιο διαβάζοντας αυτά που έγραψες.

    Φιλιά
  2. Με παρηγορεί το γεγονός ότι υπάρχει το forum, ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να καταλάβουν τον πόνο και την απώλεια που αισθάνομαι.
  3. gikkat

    gikkat New Member

    Lypamai oso den fantazesai... den ksero ti allo na po...! :cry:
  4. aggeliki

    aggeliki New Member

    ναταλια μου ενα θα σου πω! τα σκυλακια μας πεθαναν την ιδια μερα :( :( :( :( :( :( :( ειμαι χαλια και εγω!!εσυ τουλαχιστον ησουν μαζι της,εμενα πεθανε μονη της στα ξαφνικα!θα δινουμε κουραγιο η μια στην αλλη!
  5. Αγγελική μου,

    Ξέρεις ότι ξέρω τι αισθάνεσαι. Και σε σκέφτομαι. Όπως και το κοριτσάκι σου που έφυγε.
    Εάν υπάρχει κάτι παρηγορητικό είναι ότι έφυγε ξαφνικά, δίχως πόνο, ίσως δίχως να το αντιληφθεί. Έζησε 12 υπέροχα χρόνια, που στα χρόνια των σκυλιών είναι πολλά και το γνωρίζεις. Δεν θέλω να σου πω άλλα παρηγορητικά λόγια, απλά ότι θα είμαστε σε επικοινωνία.
  6. boxer2

    boxer2 New Member

    οχι ρε γμτ!!!

    aggeliki

    λυπαμαι πολυγια την απωλεια σου. ευχομαι τα κοριτσακια σας να τρεχουν μαζι ελευθερα τωρα ξεγνοιαστα απο καθε ταλαιπωρια
  7. Mary_H

    Mary_H New Member

    Ναταλία διάβασα όλη αυτήν την προσπάθεια σου και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυα μου...
    Την Πέμπτη 29 Μαρτίου έχασα το μωράκι μου τον Σάκη μόλις 2,5 χρονών από την ίδια αρρώστεια...
    Δεν μπορώ να σταθώ πουθενά...
    Σε καταλαβαίνω τόσο πολύ... Τα ματάκια του δεν φεύγουν από το μυαλό μου....
    Τόσο άδικη και άσχημη αρρώστεια... Τόσο άδικα και τόσο νωρίς...
    Είχε τόση όρεξη το μαναράκι μου για ζωή και για παιχνίδι και στο τέλος δεν υπήρχε τίποτα απο όλα αυτά παρά μόνο τα δύο ματάκια του που μου ζητάγανε βοήθεια...
    Το παράπονο με πνίγει...
    Κουράγιο μόνο αυτό θέλω να σου πω... Ξέρω πόσο πολύ πονάς...

    Μαίρη
  8. Μαίρη,

    Διάβασα το μήνυμα σου και ράγισε η καρδιά μου άλλη μια φορά. Γνωρίζω ότι δεν υπάρχουν λόγια να σε παρηγορήσω, γιατί δεν υπάρχουν λόγια να παρηγορήσουν ούτε εμένα, ούτε κανένα που βιώνει μια τέτοια κατάσταση.

    Έχει περάσει 1 εβδομάδα από την τελευταία φορά που κοίταξα τη Χαρά μου και ο πόνος έχει γίνει βουβός. Τα δάκρυα έχουν μειωθεί, αλλά γυρνάω πέρα-δώθε σαν φάντασμα. Χωρίς σκοπό, χωρίς λόγο. Απλά γιατί πρέπει. Οι γύρω δεν καταλαβαίνουν. Μου λένε μη στενοχωριέσαι, θα πάρεις άλλο σκυλάκι. Δεν υπάρχει χειρότερη ατάκα από αυτή. Πότε θα καταλάβουν ότι τα ζώα δεν είναι τα παιχνιδάκια μας που όταν τα χάνουμε πρέπει να τα αντικαταστήσουμε; Σίγουρα θα αποκτήσει εν καιρώ νέο μέλος η οικογένεια, όχι για να καλύψει το κενό (που δεν καλύπτεται), αλλά για να δώσω σπίτι και ζεστασιά σε κάποιο άλλο άτυχο πλασματάκι.

    Το μόνο που με κρατάει είναι ότι την αγάπησα, όπως και εσύ πιστεύω, με όλη μου την καρδιά, και προσπάθησα να τις δώσω, για όσο διάστημα ζήσαμε μαζί, ότι καλύτερο. Όπως και αυτή, όπως και ο Σάκης σου. Και να σκέφτομαι ότι ήμουν πολύ τυχερή που βρέθηκε στο δρόμο μου γιατί με έκανε καλύτερο άνθρωπο.

    Τις τελευταίες μέρες τριγυρνάει στο μυαλό μου μία σκέψη. Να μοιραστώ, να μοιραστούμε όσοι γνωρίζουμε από αυτή την αρρώστια, τις γνώσεις που αναγκαστήκαμε να αποκτήσουμε, για να βοηθήσουμε άλλους που δυστυχώς θα βρεθούν σε παρόμοια κατάσταση. Οι περισσότεροι, όπως και εγώ, μαθαίνουν για το καλαζάαρ και τη νεφρική ανεπάρκεια όταν έχει χτυπήσει ήδη τους συντρόφους μας. Ζούμε όμως στην Ελλάδα που η ασθένεια αυτή χτυπάει ανεξαιρέτως. Ίσως θα έπρεπε, λοιπόν, να γνωρίζουμε περισσότερα ως πρόληψη πριν συμβεί το κακό.

    Είναι νωρίς ακόμα, αλλά θα ήθελα πραγματικά να συμβεί κάποια στιγμή.
  9. Mary_H

    Mary_H New Member

    Ναταλία είναι τόσος ο πόνος και το παράπονο μου έτσι όπως βίωσε τις τελευταίες μέρες που δεν μπορώ να το εκφράσω με λέξεις..
    Έχω σταματήσει να μιλάω με τον υπόλοιπο κόσμο γιατί δυστυχώς (όσοι δεν έχουν δεθεί τόσο πολύ με μία ψυχούλα) δεν μπορούν να καταλάβουν.
    Όταν ακούω το θα πάρεις άλλο τρελαίνομαι!!!!!!!!! Πλέον δεν λέω τίποτα και σε κανέναν.
    Δεν μπορώ να ησυχάσω. Ξέρω ότι δεν πονάει άλλο και είναι το μόνο που με παρηγορεί, αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω τις αγκαλιές μας κάθε βράδυ, τα φιλάκια μας, την χαρά του όταν έμπαινα σπίτι ή όταν του έλεγα την λέξη "βόλτα".
    Ο πόνος είναι απίστευτα μεγάλος. Με αυτόν τον πόνο ζω από τον Δεκέμβριο που το έμαθα και τον φόβο του ότι κάποια στιγμή δεν θα είμαστε μαζί όπως και έγινε.
    Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Μέχρι και το να περπατήσω από το ένα δωμάτιο στο άλλο είναι εξαντλητικό. Γυρνάω όπως είπες και εσύ σαν φάντασμα...
    Εγώ πήγα το μωρό μου και το κοίμησα την Πέμπτη μετά από ένα άσχημο βράδυ που είχαμε και που θυμάμαι τα ματάκια του να με κοιτάνε με απορία για το τι του συμβαίνει...
    Ακόμα δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω Ναταλία... Δεν μπορώ...
  10. Mary_H

    Mary_H New Member

  11. Δεν ξέρω εαν είμαι σε θέση να παρηγορώ...
    Εμένα με "πρόλαβε" και έφυγε μόνη της. Οι τύψεις είναι πολλές. Ιδιαίτερα διότι δεν κατάφερα να σταματήσω τον πόνο. Αλλά και εγώ, όπως και εσύ έκανες, είχα σχεδόν αποφασίσει να την κοιμήσω....
    Σου επισυνάπτω ένα κείμενο που μου έστειλε ένας φίλος από Αμερική, που ελπίζω να σε βοηθήσει:

    Everytime I read about someone losing their precious buddy, my heart just
    breaks, this is for you.....

    Time for me to go now............
    Don't you think the time is right...
    To say goodbye to pain filled days,
    and sleepless, endless nights?

    I didn't want to go at first,
    I fought so hard with all my might,
    something seemed to draw me in,
    a warm and loving light.............

    It is time to go, it really is.........
    It is just too hard to stay..........
    and I tried as best as I could
    to hang on for just one more day.

    To give you more time to care for me.
    and share your love and fears..........
    I know you're sad and so afraid........
    I know because I saw your tears..................

    I'll not be far, I promise you that......
    And hope you'll always know.........
    My spirit will be so close to you....
    wherever you will go.

    Thank you for loving me..............
    You know I love you too.............
    That's why it's hard to say goodbye,
    And to end my life with you.....

    You held me tight, for just one more time,
    And I did hear you say,
    Because you love me so much,
    you let me go on today.
  12. ΟΚ. Θα μιλήσουμε και μέσω email.
    Μη ψυχοπλακώνουμε και τους άλλους
  13. Mary_H

    Mary_H New Member

    Τα λόγια είναι περιττά... Είναι πραγματικά πολύ δυνατό...
    Ξέρω ότι δεν μπορείς να παρηγορήσεις κάποιον άλλον... Ούτε καν τον εαυτό σου... Ξέρω τι περνάς...
    Απλά ήταν αρκετά σημαντικό για μένα που απλά το μοιράστηκα μαζί σου γνωρίζοντας ότι μπορείς να καταλάβεις...
  14. gikkat

    gikkat New Member

    :cry:
    ti na po...
    opoios den exei viosei afton ton pono apla den borei na katalavei...
  15. Καλά έκανες και το μοιράστηκες. Αυτό έχουμε ανάγκη τώρα. Και επειδή ο περίγυρος μας μπορεί να μην καταλαβαίνει και να κουράζεται από τη θλίψη, είναι πολύ σημαντικό να μιλάμε με κάποιους που, δυστυχώς, καταλαβαίνουν.
  16. Mary_H

    Mary_H New Member

    Ακριβώς έτσι...
  17. angelsmoke

    angelsmoke New Member

    νεφρικη ανεπαρκεια??help...

  18. gotsopoulou sandra

    gotsopoulou sandra New Member


    tha mporousa na exo ena tilefono na epikinoniso mazi sou giati exo ena idio provlima ki exo saltarei....labrador arseniko 18 minon.ksereis polla kai xreiazomai voithia....

Share This Page