Έντονος φόβος

Discussion in 'Σκιουράκια' started by skouk, Oct 20, 2013.

  1. skouk

    skouk Member

    Πρόσφατα απέκτησα ένα νέο σκιουράκι chipmunk,του ο οποίου ο πρώην ιδιοκτήτης δεν μπορούσε να κρατήσει.Το σκιουράκι φαίνεται υγιέστατο όμως φοβάται τα πάντα σε απίστευτο βαθμό.Κάνει εκρηκτικά απότομες κινήσεις στον παραμικρό θόρυβο και στην παραμικρή κίνηση που γίνεται κοντά ή προς το κλουβί του.Είχε ένα σπιτάκι στο οποίο κατέφευγε όλη την ώρα,το οποίο και αφαίρεσα μπας και συνηθίσει την παρουσία μου...Για την ηλικία του δεν είμαι σίγουρος αλλά από τα λεγόμενα του πρώην ιδιοκτήτη και απ'όσο μπορώ να κρίνω εκ πείρας πρέπει να είναι νεότερο του ενός έτους.Τι μπορώ να κάνω ώστε να ξεπεράσει το φόβο του και να συνηθίσει την ανθρώπινη παρουσία ώστε να καταφέρω σιγά σιγά να τον εξημερώσω?Τον έχω σε κλουβί ακόμα μεγαλύτερο από εκείνο που τον είχαν αλλά δεν έχει ιδιαίτερη δραστηριότητα,τρέμει και πετάγεται με το παραμικρό ενώ η ουρά του είναι τέρμα τσιτωμένη,ένδειξη φόβου ή επιθετικότητας(εδώ πρόκειται καθαρά για φόβο).Το βράδυ που είχα κλείσει το φως παρατήρησα ότι πλησίασε την τροφή του και ήπιε και νερό.Τον έχω σπίτι από χτες...Να προσθέσω ακόμα ότι έχω άλλο ένα σκιουράκι το οποίο και έχω εξημερώσει αρκετά,αλλά το συγκεκριμένο φοβάται σε βαθμό που δεν ξέρω πως να το χειριστώ.....Όποιος μπορεί ας βοηθήσει......
  2. skouk

    skouk Member

  3. mariaz

    mariaz Member

    Δεν έχω σκιουράκι, έχω όμως (μαζί με τα 2 κουνέλια και τις 4 γάτες μου) ένα τσιντσιλά. Είναι τρωκτικό κι αυτό, και όταν το έφερα σπίτι, 5 χρόνια πριν, είχε αυτή ακριβώς τη συμπεριφορά. Από την 6ετή πείρα μαου στα τρωκτικά, σου λέω τα εξής:
    Είναι γενικά πολύ φοβιτσιάρικα ζώα. Προσαρμόζονται στο νέο τους περιβάλλον, όμως θέλουν το χρόνο τους, ώστε να νοιώσουν ασφαλή. Βλέπεις, στη φύση έχουν πολλούς εχθρούς και πρέπει να τρέχουν και να κρύβονται, προκειμένου να αμυνθούν. Πρέπει να έχεις υπομονή μαζί του. Πρώτα απ' όλα πρέπει να του ξαναβάλεις το σπιτάκι του, ώστε να μη νοιώθει εκτεθημένο και φοβάται. Άσε να συνηθίσει τους ήχους του σπιτιού. Θα πάρει λίγο χρόνο. Εγώ, όταν έρχεται νέο τρωκτικό στο σπίτι, κάθομαι αρκετά συχνά κοντά του, και βάζω το χέρι στα κάγκελα αρχικά και μέσα στο κλουβί αργότερα, ώστε να συνηθίσουν τη μυρωδιά μου. Αυτό το χέρι που μυρίζουν θα μάθουν ότι είναι αυτό που τα ταϊζει, αυτό που τους δίνει χάδια. Θα ξανοιχτεί μόνο του, αρκεί να το κάνεις να νοιώσει ασφαλές. Πλησίασέ το σιγά - σιγά και το αποτέλεσμα αργότερα θα σε δικαιώσει. Είναι αξιολάτρευτα ζωάκια:)
  4. skouk

    skouk Member

    ευχαριστω για την απαντηση.....πιστευα πως εχει νεκρωσει αυτο το φορουμ και δεν περιμενα να απαντησει κανεις...
    εχω ηδη ενα σκιουρακι το οποιο εχω εξημερωσει απλως δεν ειχε σχεση με αυτο.αυτο το πηρα απο αλλο ανθρωπο που δεν το θελε και ηταν σε ασχημη κατασταση.τωρα βεβαια δεν εχει σχεση με το ζωακι που ηταν.ειναι πιο ηρεμο,με αυτοπεποιθηση,δραστηριο και παιχνιδιαρικο.δεν φοβαται ουτε στεκεται στη γωνια του κλουβιου του τρεμαμενο.εχει αρχισει να τρωει και απο το χερι μου αλλα θελει πολυ προσπαθεια ακομα...
    απλως ειπα να ρωτησω εδω μπας και απαντησει κανενας και μου πει να δοκιμασω κατι αλλο που δεν το εχω σκεφτει ηδη...
    βρηκα και την παραπανω σελιδα,που την εχει ενας τυπος ψαγμενος στο θεμα και απανταει με ακριβεια οτι τον ρωτησα....αν ενδιαφερεσαι ή γνωριζεις ατομα με τετοιο κατοικιδιο και διαθετεις λογαριασμο fb προτεινε τη,αν σου ειναι ευκολο.....
    σε ευχαριστω πολυ παντως που απαντησες!!θα εχω κινητρο να το προσπαθησω ακομα περισσοτερο!
    το chinchilla σου ειναι πληρως εξημερωμενο?(σκεφτομουν παλιοτερα να αποκτησω τετοιο ζωακι,αλλα λογω της ζωης που κανω αποφασισα οτι μαλλον θα βασανιζεται παρα θα ναι χαρουμενο μαζι μου)
  5. mariaz

    mariaz Member

    Όποιος έχει πάνω από ένα ζώα του ίδιου είδους, διαπιστώνει εύκολα ότι το καθένα τους έχει το δικό του χαρακτήρα. Αυτό το βλέπω τόσο στα δύο μου κουνέλια, όσο και στις 4 γάτες μου. Το καθένα είναι άλλος κόσμος...

    Όσο για το τσιντσιλά μου, είναι πολύ γλυκό μαζί μου και τρυφερό, αλλά παραμένει φοβιτσιάρικο. Όταν είναι ελεύθερο στο δωμάτιο, με πλησιάζει, κάθεται πάνω μου, το χαϊδεύω, αλλά αρκεί μια ξαφνική μου κίνηση ή ένας θόρυβος για να ...εξαφανιστεί κάτω από το πρώτο έπιπλο που θα βρει μπροστά του. Μετά από λίγο, όταν αποφασίσει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος εμφανίζεται πάλι κι αρχίζει ...το ίδιο έργο από την αρχή. Ξέρω από φίλους που έχουν επίσης τσιντσιλά ότι κάποια από αυτά δεν έχουν τέτοιες φοβίες και είναι πιο ήμερα και γαλήνια. Ο Φρέντο μου θα είναι πάντα το μονίμως ξαφνιασμένο, μονίμως καχύποπτο, αλλά πάντα γλυκύτατο τσιντσιλάκι.

    Εγώ τα λατρεύω τα ζωντανά μου κι απλά σέβομαι την ύπαρξή τους, τις φοβίες τους, τις επιθυμίες τους, τις συνήθειές τους. Έτσι, είμαστε όλοι μια ευτυχισμένη οικογένεια...

    Όσον αφορά το νέο σου συντροφάκι, να θυμάσαι πάντα ότι έζησε σε ένα περιβάλλον που δεν το ήθελαν. Εσύ, πρέπει να κερδίσεις το στοιχημα μαζί του με πολύ υπομονή και αγάπη:)
  6. skouk

    skouk Member

    κατι αρχιζω να καταφερνω παντως.....εχει ηρεμησει αρκετα.ναι μεν πεταγεται και απομακρυνεται αλλα καθε φορα επανερχεται ταχυτερα και με περισσοτερο θρασσος...
    αν συνεχισει ετσι πιστευω οτι μεσα σε ενα τριμηνο θα μπορω να τον αφηνω και εξω.....
    ευχαριστω και παλι για την απαντηση σου!

Share This Page