Ψυχαναλύστε με! Είμαι έτοιμη να αποκτήσω σκυλάκι η όχι?

Discussion in 'Δεν είμαι ράτσας, είμαι φάτσας' started by Idril, May 26, 2011.

  1. Idril

    Idril New Member

    Καλημέρα και συγγνώμη για το μακροσκελές και αγχωμένο post που ακολουθεί!

    Όπως είναι μάλλον προφανές από τον τίτλο, σκέφτομαι σοβαρά την πιθανότητα να πάρω ένα σκυλάκι. Δεν είχα ποτε κατοικίδιο όμως και όσο πιο πολύ διαβάζω για τη φροντίδα τους τόσο πιο πολύ αγχώνομαι για το αν θα τα καταφέρω τελικά. Γενικά (θέλω να πιστεύω ότι) είμαι αρκετά συνειδητοποιημένο άτομο, δεν παίρνω αποφάσεις εν θερμώ και μέσα στον ενθουσιασμό και κυρίως προσπαθώ να μην αναλαμβάνω υποχρεώσεις τις οποιες δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να εκπληρώσω. Ειδικά μάλιστα στο θέμα ενός κατοικίδιου που είναι ένα ζωντανό πλάσμα για του οποιου την υγεία και την ευτυχία θα είμαι υπεύθυνη εγώ, δε υπάρχει περιθώριο για πειραματισμούς, ούτε free trial.

    Σε περίπτωση που ακούστηκαν υπερβολικά ψυχρα αυτά που γράφω, να σημειώσω ότι θέλω σαν τρελή να πάρω σκυλάκι, το θέλω από παιδι (τώρα είμαι μια γριά 28 χρονων!), όταν περπατάω στο δρόμο και βλέπω ανθρώπους να βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους σκάω από τη ζήλια μου και επανειλημμένα έχω σταματήσει τον εαυτό μου από το να μπουκάρει σε ένα pet sop και να αρπάξω κάποιο κακόμοιρο μωράκι που κλαψουρίζει φοβισμένο μέσα σε γυάλινο κουτί (εντάξει, η αυτοσυγκράτηση έγινε σαφώς πιο εύκολη από όταν διάβασα από που προέρχονται και ποσο λάθος θα ήταν να συντηρησω αυτή την κατάσταση αγοράζοντας ένα).

    Ας περάσουμε στους προβληματισμούς. Οι ράτσες δε με ενδιαφερουν, ούτε και θέλω το σκυλι για κάποιο συκεκριμένο σκοπό (πχ φύλακα) παρα μονο για παρέα. Οποτε το ιδανικό θα ήταν να πάρω ημίαιμο, και θα είναι χαρά μου να δώσω σπίτι σε ένα αδεσποτακι. Έχως όμως μεγάλο θέμα με το μέγεθος γιατί το σπίτι μου είναι πολύ πολύ μικρό (55 τετραγωνικά, έπιπλα παντού). Παρόλο που πάντα με συγκινούσαν περισσότερο τα μεγαλόσωμα σκυλιά είναι αδύνατον να χωρέσουμε. Κοιτώντας όμως τις αγγελίες από σωματεία κλπ ακόμα και τα πιο μικρά που έχουν μου φαίνονται μάλλον μεγάλα για τον περιορισμένο μου χώρο. Να το ρισκάρω? Εννοείται ότι θα το βγάζω βόλτα όσο περισσοτερο μπορώ (ελπίζω δυο φορες τη μέρα), αλλα τα υπόλοιπα διαστήματα της μέρας θα αντέχει? Και άμα μεγαλώνοντας γίνει θηρίο τεράστιο παρόλο που δεν του φαινόταν?? Μήπως είναι πιο ασφαλές να πάρω κάποια ράτσα που αν μη τι άλλο να μπορώ να προβλέψω με μια σχετική σιγουριά ποσο θα μεγαλώσει?

    Κάτι που με απασχολει επίσης παρα πολύ είναι ότι τα διαστήματα που θα μένει στο σπίτι μονο θα είναι ΠΟΛΥ μεγάλα, καθώς εγώ λόγω δουλειάς λείπω καθημερινά από τις 8 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα και αν χρειαστεί να κάνω υπερωρία οι 10 αυτές ώρες μπορεί να γίνουν 12, 13, 14 και βάλε. Θα την παλέψει το ζωντανό τόσες ώρες μονο η θα επιστρέφω και θα βρίσκω το σπίτι διαλυμένο και εξοργισμένους γείτονες στην πόρτα να μου ζητάνε να το διώξω γιατί δεν μπορούν πια να ανεχτούν τα γαβγίσματα του?? Ειδικά τον πρώτο καιρό πώς θα μπορέσω να του το φέρω ομαλά για να συνηθίσει τις απουσίες μου? Να πάρω άδεια από τη δουλειά για να εκπαιδεύσω το σκύλο δεν γίνεται δυστυχώς, και στην καλύτερη περίτωση ο χρόνος που θα έχω στη ιαθεση μου πριν το αφήσω μονο για δεκάωρο πρώτη φορα θα είναι μόλις ένα Σαββατοκύριακο. Είναι τραγικά λίγο, και με αγχώνει πολύ. Αν φέρω κάποιον άλλο στο σπίτι να το προσέχει τις πρώτες βδομάδες δε θα δεθεί πιο πολύ μαζί του παρα μαζί μου? Δε θα του λείπει ο άλλος μετά??

    Aναρωτιομουν επίσης για το θέμα της ηλικίας. Αν πάρω ενήλικο φαντάζομαι ότι δε θα ανησυχώ μεν αν θα μου γίνει μεγάλο πολύ μεγαλώνοντας, θα είναι όμως εφικτό να το εκπαιδεύσω δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή δεν ξέρω που πάνε τα τέσσερα και απλώς διαβάζω ο,τι βρίσκω? Ακόμα και κουτάβι να είναι έχω τεράστιους φόβους για την εκπαίδευση του γιατί έξω από το χορό μπορεί να λέω ότι δε μασάω και ότι θα μπορεσω να κάνω υπομονή αλλα ποιος μπορεί πραγματικά να ξέρει μέχρι που φτάνουν τα όρια της υπομονής του??

    Από την άλλη σκέφτομαι ότι ίσως και να τα υπεραναλυω τα πράγματα και ότι προσπαθώντας να καλύψω κάθε πιθανότητα λάθους δεν καταφέρνω τίποτα άλλο από το να βάζω εμπόδια στον εαυτό μου. Είναι μήπως απλά αρκετό να κάνω το βήμα έχοντας όλη την καλή διάθεση του κόσμου (που την έχω!) και όση υπομονή και αγάπη διαθέτω? Γιατί φοβάμαι ότι περιμένοντας να μου έρθει η από τον ουρανό η φλασιά ότι είμαι όντως έτοιμη απλά χάνω χρόνο που θα μπορούσα να περνάω πιο εποικοδομητικά φροντίζοντας το σκυλάκι μου! Μπορεί να μη νιώσω έτοιμη ποτε, και τότε θα έχω πάντα τύψεις και απωθημένο ότι κατά πασα πιθανότητα μπορούσα μια χαρά να το κάνω αλλα δείλιασα.

    Ευχαριστώ παρα πολύ οποιον διάβασε μέχρι εδώ για την υπομονή του (χαρά στο κουράγιο σου!!) και ζητω για ακόμα μια φορα συγγνώμη για το απελπιστικά τεράστιο σεντόνι που έγραψα! Να είστε καλά!
    Last edited: May 26, 2011
  2. Brunitsa

    Brunitsa Member

    Irdil καταρχάς καλωσήρθες...Μπορώ να πω ότι διάβασα όλο το post σου...γιατί όχι; :) Εξαλλου ο τίτλος του ήταν πολύ ενδιαφέρων για μένα. Ως άνθρωπος, πιστεύω ότι είσαι μια χαρά έτοιμη και με το παραπάνω. Το γεγονός ακόμα πως κάθισες και έγραψες όλες τις απορίες και τις ανασφάλειές σου, αλλά και το γεγονός πως μας ζητάς τη γνώμη μας, είναι απίστευτα ευχάριστω και απόδειξη του ενδιαφέροντος και της ανησυχίας σου( με τη θετική έννοια) Να ξέρεις, πως δεν είναι πολλοί οι άνθρωποι που σκέφτονται σαν εσένα οπότε μπράβο σου. Εγώ είμαι ικανοποιημένη από αυτά που διάβασα, όμως το μόνο πράγμα που με προβληματίζει είναι το ωράριο εργασίας σου...μου φαίνεται λιγάκι μεγάλο. Δεν θα σε ρωτήσω αν θα ήθελες κάποιο άλλο ζωάκι γιατί είδα πόσο ερωτευμένη είσαι με τα σκυλάκια :). Αχ, αυτό το ωράριο...Βέβαια αυτό που είπες με τον dog-sitter (χαχα) άμα είναι πολυυυύ καλός, τι προτιμάς, να είναι μόνο του ολημερίς το μικρό σου και να μαραζώνει, ή να έχει δεθεί και με ένα άλλο άτομο με το οποίο περνάει φοβερά; Αλλά και πάλι το πρόβλημα είναι μεγάλο(συγγνώμη που το λέω έτσι, ψυχρά) επειδή, ωραία, πες πως όσο είναι μωρούλι, το προσέχει κάποιος άλλος, όμως αυτό θα γίνεται για χρόνια...;Εκτός αυτού, όταν έρχεσαι από τη δουλειά μετά από τόσες ώρες, ίσως να είσαι πολύ κουρασμένη για παιχνίδια, φροντίδα, πάνες, καθαριότητα και τέτοια. Αυτό είναι το μόνο εμπόδιο για την απόκτηση του πιστού σου φίλου κατά τη γνώμη μου...Τι λες;
  3. Idril

    Idril New Member

    Γεία σου ηρωίδα και ευχαριστώ παρα πολύ για το χρόνο σου :). Για αρχή δε μπορώ να καταλάβω πού είχα το μυαλό μου όταν πόσταρα και έγραψα δώδεκα αντί για δέκα ώρες (και μάλιστα ΔΥΟ φορες, λολ. Μάλλον πρέπει να ξαναπάω μια βόλτα από την πρώτη δημοτικού να μου μάθουν να αφαιρώ το 8:00 από το 18:00...αααχ, αλτζχάιμερ!)

    Θα μου πείς όμως, ψιλά γράμματα, και οι δέκα ώρες δεν παύουν να είναι μεγάλο ζόρι για το σκυλί. Έχεις απόλυτο δίκιο ότι δε χρωστάει τίποτα το ζώο να υποφέρει όλη μέρα κλεισμένο μονο και μονο για να έχω εγώ παρέα όταν επιστρέφω και ότι η λύση του pet sitter είναι "μπάλωμα". Μια ιδέα που δεν ξέρω βεβαια κατά ποσο είναι εφαρμόσιμη θα ήτανΊσως θα μπορούσα να το έπαιρνα μαζί στη δουλειά. Μέσα στην εταιρεία εννοείται ότι δεν επιτρέπεται, το κτίριο που είμαστε όμως έχει αυλή. Θα έπρεπε βεβαια να το έχω δεμένο για να μη τριγυρνάει στο parking και το πατήσει κάποιος συνάδελφος με το αυτοκίνητο αλλα υποθέτω ότι αυτό μάλλον θα είναι καλύτερο από το να το παρατούσα μονο του στο σπίτι, και θα μποροουσα να το βλέπω και να το παίζω λιγάκι στα διαλείμματα μου και όχι μονο τις ώρες που επιστρέφω σπίτι.

    θέλει κι άλλη σκέψη και οργάνωση το πράγμα φυσικά...αλλα ευχαριστώ πολύ για όλα!
  4. Brunitsa

    Brunitsa Member

    Τίποτα , αλλά και πάλι δεν θα ήταν και λίγο βάσανο για το σκυλάκι να είναι στην αυλή της δουλειάς σου και να βλέπει να μπαινοβγαίνουν αυτοκίνητα και γενικότερα να μην υπάρχει φυσικό περιβάλλον; Δηλαδή από ότι κατάλαβα μέχρι δέκα ώρες είναι το περισσότερο που θα λείπεις;
  5. Idril

    Idril New Member

    Eχμ, όχι, δέκα είναι το στάνταρ και μπορεί να λείπω αρκετά περισσότερο. Όσο για την αυλή έχει δεντράκια και πράσινο, δεν είναι μια σκέτη έκταση από τσιμέντο.

    Τι να πω, ίσως είναι καλύτερα να το ξεχάσω προς το παρόν.
  6. platon

    platon Σκύλος

    Όσον αφορά το μέγεθος να μην σε απασχολεί. Τον σκύλο δεν τον ενδιαφέρει τόσο ο χώρος που έχει, όσο το να περνάει καλά στον χώρο που είναι. Αυτό σημαίνει ότι έχει ανάγκη από μεγάλες βόλτες, παιχνίδια, φροντίδα κτλ.
    Οι ώρες που λείπεις είναι όντως πολλές. Σίγουρα τις πρώτες ημέρες θα έχεις ζημιές, ατσαλιά και φωνές. Όμως σιγά σιγά ο σκύλος θα μάθει το πρόγραμμα σου και θα ξέρει ότι το πρωί φεύγεις και γυρίζεις το απόγευμα όπου έχει βόλτα, μεγάλη βόλτα.
    Τις πρώτες ημέρες πρέπει να φροντίσεις αυτές οι ώρες που θα είναι μόνος του να περάσουν ευχάριστα. Παιχνίδια, τηλεόραση ή ραδιόφωνο ανοιχτά ώστε να έχει γνωστούς ήχους, πρόσβαση στο μπαλκόνι να βλέπει (αρκεί να μην πέσει από κάτω) κτλ.
    Καλό θα ήταν να ενημερώσεις και τους γείτονες για την ύπαρξή του και να ζητήσεις την υπομονή τους για λίγες ημέρες (αν είναι συνεννοήσιμοι).
    Παίρνοντας ένα ενήλικο, έχει το πλεονέκτημα ότι ξέρεις τις συνήθειές του, τον χαρακτήρα του και μπορείς να ξέρεις πως θα αντιδράσει αν μείνει τόσες ώρες μόνος του.

    Η σκέψη του να τον παίρνεις στη δουλειά και να είναι εκεί δεμένος 10 ώρες εμένα δεν μου ακούγετε καλή. Αν βρέχει, αν τον ενοχλεί ο κόσμος που πηγαινοέρχεται, αν φέρει κι άλλος τον σκύλο του εκεί ... ?

    Για να σου βάλω και κάτι ακόμη να σκεφτείς που δεν το έχεις αναφέρει, στις διακοπές τι θα κάνεις, αν θέλεις να φύγεις ένα ΣΚ ?

    Από την άλλη, η αλήθεια είναι ότι το υπερ-αναλύεις το θέμα. Αν είσαι αποφασισμένη να πάρεις σκύλο, να τον φροντίζεις, να κάνεις θυσίες για αυτόν και να τον έχεις για τουλάχιστον τα επόμενα 10 χρόνια... προχώρα :)
  7. Idril

    Idril New Member

    Το θέμα των διακοπών εννοείται ότι το έχω σκεφτεί. Αλλά δε νομίζω ότι θα είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα, στο εξοχικό μας θα το παίρνω μαζί και αν πάω ταξίδι έχω φίλους στους οποίους θα μπορούσα να το αφήσω μερικές μέρες.
  8. kate9

    kate9 Member

    Επειδή τα άλλα τα είπαν οι υπόλοιποι, δεν θα επαναλάβω τα ίδια. Εκείνο που συμπληρωματικά θέλω να σου πω είναι ότι ολοι οι ζωόφιλοι έχουμε έναν ανικανοποίητο καημό με τα κατοικίδια, ιδίως αν δεν έχουμε κανέναν ζωάκι ακόμη. Όταν πρωτοπαίρνουμε ένα κατοικίδιο μετά τον αβάσταχτο καημό ( :) ) , έχουμε ένα τεράστιο ενθουσιασμό και μια αστείρευτη δοτικότητα, στην αρχή, ίσως αυτό κρατήσει κι ένα χρόνο, ίσως και λίγο παραπάνω. Μετά όμως αρχίσουμε και συνειδητοποιούμε ότι η κατάσταση δοτικότηττας και θυσίας(λόγω ωραρίου και χώρου και φροντίδας συνεχούς) θα διαρκέσει μονίμως για πολλά χρόνια. ΄Τότε αρχίζει και μας μπαίνει η ιδέά της ρουτίνας, δεν αρέσει σε πολλούς η ρουτινα της φροντίδας, είναι όπως όταν πρέπει να πλένεις τα δόντια σου για να μη χαλάσουν! Αυτό παθαίνουν οι περισσότεροι που τα εγκαταλείπουν ή τα "χαρίζουν" ... (ελπίζω να σε βοήθησα ψυχαναλυτικά :)

    H γνώμη μου μετά από όσα είπες είναι να μην κάνεις προς το παρόν αυτό το βήμα γιατί είναι κρίμα να το μετανοιώσεις (για σένα και για το ζωάκι) . Προς το παρόν μπορείς να ασχολείσαι με οποιοδήποτε ζωντανό συναντάς στο δρόμο (δεν είναι και λίγα ! ) :)
    Αυτά φιλικά γραμένα από μένα που είμαι κουνελομαμά μάλον κατά τύχη αλλά αφού μου έτυχε οφείλω μεγαλύτερη υπευθυνότητα από εσένα που έχεις την επιλογή :)
  9. Brunitsa

    Brunitsa Member

    kate9 το post σου τα λέει όλα. Δεν έχω τίποτα να συμπληρώσω μέχρι να μας απαντήσει η Idril.
  10. Idril

    Idril New Member

    Λοιπόν, πάνω που είχα απογοητευτεί ο θεός των αδέσποτων μου χαμογέλασε και έπεσα πάνω σε μια αγγελία για ένα σκύλο κομμένο και ραμμενο στα μετρα μου!!

    Είναι ενήλικος, μαθημένος να ζει μονο μεσα σε σπίτι, καλόβολος, προσαρμοστικός και το καλύτερο, η κοπέλα που τον μάζεψε από το δρόμο και τον φιλοξενεί αυτή τη στιγμή δουλεύει παρόμοιο ωράριο με το δικό μου οποτε έχει συνηθισει να μένει μονος τόσες ώρες και ούτε παραπονιέται ούτε θα αλλάξει ουσιαστικά το πρόγραμμα της μέρας του. Τις ίδιες ώρες που τον έβγαζε εκείνη βόλτα θα τον βγάζω κι εγώ, τις ίδιες θα τον ταΐζω κλπ

    Το μονο μειονέκτημα είναι ότι λίγο μεγαλούτσικος, ήδη πέντε ετών αλλα δεν πειράζει, θα προσπαθήσω να του αναπληρώσω το χαμένο χρόνο δίνοντας του όση αγάπη μπορώ και όση φροντίδα χρειάζεται για να μείνει πολλά χρονια κοντά μου.

    Αύριο είναι η μεγάλη μέρα που θα τον πάρω στο σπίτι μου, είμαι καταενθουσιασμενη μαζί του αλλα και κάπως αγχωμένη για το αν θα με συμπαθήσει αρκετά και αν θα περάσει καλά μαζί μου. Θα κάνω όμως ο,τι περνάει από χέρι μου, είμαι απόλυτα αποφασισμένη για αυτό! Ευχηθείτε μου καλή τύχη!
  11. Irmakias

    Irmakias New Member

    Μπραβο με εκανες πολλυ χαρουμενο τωρα το σκυλακι 8α ζησει την υπολοιπη ζωη του ευτηχησμενα να βαλεις φωτογραφιες να τον δουμε.
  12. Brunitsa

    Brunitsa Member

    Μπράβο βρε Idril!!! :D Συγχαρητήρια για την απόφαση σου :D. Εγώ πιστεύω πως θα περάσει πολύ καλά μαζί σου, όπως και εσύ μαζί του:) Είναι θέμα χρόνου να σε συμπαθήσει. Λοιπόν, έχεις από μένα και καλή τύχη και καλή επιτυχία! Περιμένουμε να θαυμάσουμε τη φατσοούλα του :)
  13. Idril

    Idril New Member

    Να'στε καλά ρε παιδιά!

    Μόλις συνηθίσουμε λίγο ο ένας τον άλλο θα επανέλθω με ντοκουμέντα από τη..συγκατοίκηση! :)
  14. Brunitsa

    Brunitsa Member

    Ανυπομονούμεεεε :D :D :D
  15. Bizz

    Bizz New Member

    ελα και ανυπομονουμε!
  16. Brunitsa

    Brunitsa Member

    Μπράβο βρε Bizz που μας το θύμισες...Έλα βρε Idril, σε χάσαμε .... :)
  17. kate9

    kate9 Member

    Μεταξύ μας, έχω αγωνία για τον καημένο τον σκύλο...βρήκε επιτέλους μια σταθερή φωλιά για την υπόλοιπη ζωή του? ? ?
  18. Idril

    Idril New Member

    Χαίρετε! Συγγνώμη που χάθηκα τόσες μέρες. Λοιπόν, σχετικά με τη ζωή με τον χνουδωτό μου συγκάτοικο, το μονο που έχω να πω είναι ακόμα δε μπορώ να πιστέψω ότι στάθηκα τόσο μα τόσο τυχερή!

    Εκτος του ότι είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα, είναι και απίστευτα βολικός. λες και ήξερε όλα όσα με άγχωναν και αποφάσισε να μου κάνει τη ζωή όσο πιο εύκολη μπορούσε για να μην ταλαιπωρηθώ! Eίναι απίστευτος! Από τη δεύτερη μέρα τον βγάζαμε βόλτα με το φίλο μου, τον αφήναμε χωρίς λουρί και μας ακολουθούσε όλο χαρά. Δεν έχει λερώσει μέσα στο σπίτι ούτε μια φορα, η μονη ζημια που έκανε ήταν μια καλτσα μου που κατασπάραξε (χαλάλι του!), δε χαλάει τον κόσμο με γαβγίσματα (εντάξει, γαβγίζει σχετικά συχνά γιατί υπάρχουν αρκετά σκυλάκια στην γειτονιά και όλο και κάποιο γαβγίζει και αρχίζουν όλα μαζί να του απαντάνε, αλλα αυτό δεν είναι κάτι για το οποιο μπορούν να μου την πουν οι γείτονες...νομίζω δηλαδή!).

    Το κυριότερο από όλα βεβαια είναι ότι φαίνεται να μας έχει συμπαθήσει και να περνάει καλά στο καινούριο του σπίτι. Οι χαρούλες που μου κάνει όταν γυρνάω από τη δουλειά είναι συγκινητικές, και το καμάρι που ένιωσα προχθές στη βόλτα όταν ένας κύριος μας φώναξε από το παράθυρο του "το πιο όμορφο σκυλάκι της Καλαμαριάς" δεν περιγράφεται!!

    Τον ονομάσαμε Sano, από έναν ήρωα ενός anime που γούσταρα τρελα όταν ήμουν μικρή (Samurai-x λεγόταν, για τους γαπωνεζοφιλους)

    Είμαι ένα φοβερα τυχερό κορίτσι και ελπίζω να καταφέρω να κάνω το σκυλάκο μου τόσο ευτυχισμένο όσο με κάνει κι αυτός από την πρώτη μέρα που μου τον έφεραν!
    Last edited: Jun 20, 2011
  19. Brunitsa

    Brunitsa Member

    Idril άξιζε η αναμονή μας :D Nα φανταστείς χαίρομαι και εγώ μαζί σου :D Μπράβο-μπράβο, καλύτερα νέα δεν θα γινόταν να μας πεις ;) Συνεχίστε έτσι και περιμένουμε φωτογραφίες του πιο όμορφου σκυλάκου της Καλαμαριάς!!! :D
  20. Idril

    Idril New Member

    Πώς μπορώ να σας χαλάσω το χατίρι? Ορίστε, καμαρώστε τον κούκλο μου!

    Εδώ αραχτός στο καινούριο του σπίτι!

    [​IMG]

    κι εδώ εκδρομούλα στη Νάουσα (τα δύο αγόρια μου...)

    [​IMG]

Share This Page