Πέθανε από καρδιά ξαφνικά το 3 ετών μου LABRABULL, γιατί;

Discussion in 'Εδώ ζαλίζουμε τους κτηνιατρους...' started by VMaria, Mar 11, 2021.

  1. VMaria

    VMaria New Member

    Γεια σας, είμαι νέα στο φόρουμ, και ο πόνος μου είναι αβάσταχτος. Αν μπορεί κάποιος που γνωρίζει να μου πεί γιατί έπαθε ανακοπή 3 ετών; Γενικά από 6 μηνών που τον βρήκα, βαριανάσαινε και ροχάλιζε στον ύπνο αρκετά και ακουγόταν. Τους τελευταίους μήνες, είχαμε πάρει και 2 άλλα αρσενικά τσοπανόσκυλα και εκεί που ένιωθε αρχηγός, μετά μάλωναν συνέχεια, μόνο με γαυγίσματα γενικά, όχι δαγκώματα. Υπάρχει περίπτωση να πέθανε από θλίψη που ένιωσε απειλημένος. Δεν είχα αλλάξει απέναντι του μεταχείρηση, πάντα ήταν the aplle of my eye! Υπάρχει περίπτωση να ήταν απόλυτα υγιής η καρδούλα του, και να έφυγε από το στρες του και την αποτυχία να είναι αρχηγός στο σπίτι; Η απλώς είχ πρόβλημα στην καρδιά του και βγήκε και με την πολύ ένταση; το τελευταίο διάστημα πάντως είχε φρικάρει να τσακώνεται με τον άλλο τον τσοπάνο, αλλά το προκαλούσε ο ίδιος, τον έψαχνε να τσακωθούν. Αν υπάρχει κάποιος που γνωρίζει από κοινωνικοποίηση ή από μεγάλα ζώα κι αντιδράσεις, θ απαλύνει τον πόνο μου. Είναι αυτός που έχω στο άβαταρ.
  2. user193

    user193 New Member

    Λυπάμαι πολύ για το σκυλάκι σου. Μπορεί να είχε κάποιο πρόβλημα με την καρδιά του και ίσως μετά από κάποιον τσακωμό να τον τραυμάτισαν πολύ άσχημα. Έγινε κάτι παρόμοιο με έναν γνωστό μου. Σε έναν τσακωμό με το άλλο σκύλο (στην ίδια αυλή) το τραυμάτισε σοβαρά ενώ ήταν ακόμα σχετικά μικρό σε ηλικία.
  3. VMaria

    VMaria New Member

    Ευχαριστώ για την απάντηση. Έχουν περάσει πάνω από 3 μήνες και ο Zeus είναι σχεδόν κάθε ώρα της ημέρας στο μυαλό μου.Ήταν τόσο αγαπημένος μου ανάμεσα στα άλλα, που δεν μπορώ να τον ξεχάσω. Όπως είπα παραπάνω, ήταν μεγάλο σκυλάκι, ίσως και 40 κιλά, όπως τον βλέπετε, και νταμάρι, δυνατός και βαρύ σκαρί. Ήταν 3 ετών, δηλαδή όχι μικρός. Είχε κανά 2 φορές πλακωθεί με τον άλλο τον μεγάλο, αλλά είχε περάσει καιρός από τότε, και όχι μέχρι να βγάλουν αίματα. Δεν πιθανολογώ να είχε εσωτερική αιμοραγία εδώ και 1 μήνα πχ, και μετά να εκδηλώθηκε. Το πιθανότερο όπως το σκέφτομαι, να είχε στρεσαριστεί και στενοχωρηθεί, που εδώ και κάποιους μήνες είχα σώσει 2 σκυλιά μεγαλόσωμα και αρσενικά, γιατί ήθελε να είναι αρχηγός. Το μεγαλύτερο ήταν απομωνομένο, αλλά και πάλι, τον έβλεπα, δεν ένιωθε καλά που ήταν γενικά στο σπίτι. Με τα υπόλοιπα, απλώς μάλωνε αυτός, ξεκινούσε καυγά με γαύγισμα, για να επιβληθεί. Ούτε δαγκώματα ιδιαίτερα, αλλά πολύ καυγά από το πρωί, όηλ σχεδόν την ώρα τους μάλωνε. Όπως και να χει, ρώτησα και πολλούς κτηνιάτρους, μόνο από μαλώματα αυτού του είδους δεν πεθαίνει ένα σκυλάκι. Το σκυλάκι μου μάλλον είχε καρδιοπάθεια, κι επιδεινώθηκε η περίπτωσή του, από τη φασαρία. Αργά η γρήγορα θα συνέβαινε, γιατί τσακωνόταν νυχθημερόν και με ένα μικρό 8 κιλά που έχω που είναι νευρικό. Το λάθος μου είναι ότι δεν τον είχα πάει πρόσφατα, δηλαδή είχα πάνω από 1 χρόνο να πάμε σε γιατρό. Αν τον είχα πάει, θα το είχε βρεί και θα είχα πάρει τα μέτρα μου. Αυτά γίνονται, δηλαδή να υπάρχει υποβόσκουσα κλινική περίπτωση, το θέμα είναι, ότι δεν είχε δώσει κανένα σημάδι, πέρα από τον φόβο του με τον μεγάλο όταν τον έβλεπε, κι έτσι δεν κατάλαβα τίποτε και το θέμα είναι ότι δεν τον πρόλαβα. Είναι πολύ οδυνηρό, να ξέρεις ότι αν το είχες πάει στο γιατρό, θα είχε μία ευκαρία και θα ήξερες τί να κάνεις. Νιώθω πολλές ενοχές, διότι φέρνοντας τ άλλα σκυλιά, επιδείνωσα χωρίς να θέλω την κατάστασή του. Αλλά δεν ήξερα ότι ήταν άρρωστος, ήταν πολύ περήφανος για να δείξει την αδυναμία του. Νιώθω ενοχές που δεν τον είχα πάει πρόσφατα σε γιατρό. Εἰναι αλλιώς να ξέρει κανείς ότι έκανε ότι μπορούσε για να σωθεί το σκυλάκι του, και δεν έκανε. Αρκετοί μου λένε, ότι ίσως είναι και απόγονος συγγένειας, δηλαδή να ζευγάρωσαν από την ίδια οικογένεια, κι ότι αυτό αποβαίνει μοιραίο για τα κουτάβια. Όπως και να χει, μου λείπει πάρα πολύ, τον σκέφτομαι συνέχεια, και έχω τρελαθεί, θα ήθελα να γίνει ένα θαύμα να σηκωθεί και να έρθει, γιατί τέτοιο σκυλί δεν υπήρχε. Νιώθω μεγάλη θλίψη, ίσως και κατάθλιψη, γιατί ξέρω ότι είναι κάτι που δεν ανατρέπεται. Τις 2 πρώτες βδομάδες, είχα αφήσει το κεφαλάκι του ξεσκέπαστο, μήπως αναστηθεί και ανασάνει. Τρέλα. Μακάρι ν ανασταινόταν. Σήμερα, νόμιζα ότι τον άκουσα να γαυγίζει.

Share This Page